CJ074705

Doe't ik boerefeint wie, doe soe ús buorfrou in kear in baerch slachtsje. 't Wie âlde Antsje. De baerch moest noch slachte wurde, 't wie der oan ta. Doe sei se: "Nou woe ik net graech, dat myn leven sa koart wie as dat fan dy baerch."
Mar men mat oppasse hwat men seit.
Antsje gong nei de feart ta om dêr wetter út to heljen foar de kookpot - dat moest brûkt wurde by 't slachtsjen fan 'e baerch. Doe is se útgliden en yn 'e feart rekke en fordronken. Hja is nei 't Heechhout ta stroomd.
Dêr ha se har der dea úthelle.
De erfgenamten krigen de baerch. 't Wie yn 't koartst fan 'e dagen, om Alderheljen hinne.

Een vrouw stond op het punt een varken te slachten, toen ze zei dat ze hoopte dat haar leven niet zo kort was als dat van het varken. Toen ze vervolgens water uit het kanaal ging halen, gleed ze uit, en verdronk ze.

Corpus Jaarsma, verslag 747, verhaal 5

13 juli 1969

Heechhout    Heechhout   

Antsje    Antsje   

2013-03-01 14:46:21