Hoofdtekst
¶ Het xxij. capittel.
"Ic seg u voer mijn conclusie: wilt een vrou dat haer haer man
oft boel hertelic minne, dye leg in sijn slincken scoe een blat
910 van een notboem geraept op Sint Jans avont tot datmen noen luyt,
ende hy salse wonderlick lief hebben." Mettien begonsten de
vrouwen te lachen ende te verwonderen vanden seer notablen
evangelien, die vrou Sibil uut geleit had. Ende voirwaer: hem
docht wel dat de werrelt noch namaels bi dese capittelen geleert
915 soude werden. "Nu hoort," seide dair een oude [die] seer crom was:
"Het is donderdach, dat een dach is van recreatien: die vetste
vander weken. Het waer goet, dat wi een cleijn bancket maecten om
ons te vermaken ter eeren van onse meesterssen, die ons tot hier
toe geinstrueert hebben van goede leringen, daer wi naemaels
920 grotelick ghepresen sellen worden, ende boven dye mans noch
blidelike domineren." "Voerwaer," seide daer eene: "Ghi segt
wonderlyke wel. Ic wil gaen sien oft Ployaert, mijn man, slaept,
ende bringen een dousijn eyeren mede." Doe seide daer een ander:
"Ende ic gae om meel ende boter, soe moghen wi wafelen backen." Een
925 ander oude, geheten Florette vanden Velde, ginc om een pot wijns.
Een yegelijc ga hem stellen. Die wijle si dus besich waren,
verloes ic mi, want mi den groten vaeck verwan.
"Ic seg u voer mijn conclusie: wilt een vrou dat haer haer man
oft boel hertelic minne, dye leg in sijn slincken scoe een blat
910 van een notboem geraept op Sint Jans avont tot datmen noen luyt,
ende hy salse wonderlick lief hebben." Mettien begonsten de
vrouwen te lachen ende te verwonderen vanden seer notablen
evangelien, die vrou Sibil uut geleit had. Ende voirwaer: hem
docht wel dat de werrelt noch namaels bi dese capittelen geleert
915 soude werden. "Nu hoort," seide dair een oude [die] seer crom was:
"Het is donderdach, dat een dach is van recreatien: die vetste
vander weken. Het waer goet, dat wi een cleijn bancket maecten om
ons te vermaken ter eeren van onse meesterssen, die ons tot hier
toe geinstrueert hebben van goede leringen, daer wi naemaels
920 grotelick ghepresen sellen worden, ende boven dye mans noch
blidelike domineren." "Voerwaer," seide daer eene: "Ghi segt
wonderlyke wel. Ic wil gaen sien oft Ployaert, mijn man, slaept,
ende bringen een dousijn eyeren mede." Doe seide daer een ander:
"Ende ic gae om meel ende boter, soe moghen wi wafelen backen." Een
925 ander oude, geheten Florette vanden Velde, ginc om een pot wijns.
Een yegelijc ga hem stellen. Die wijle si dus besich waren,
verloes ic mi, want mi den groten vaeck verwan.
Beschrijving
Donderdag, tweeëntwintigste kapittel. Als een vrouw in de linkerschoen van haar geliefde een blad van een notenboom legt, zal hij haar beminnen. Het blad moet geplukt zijn op Sint-Jansavond en het moet tot de noen in de schoen liggen. Dit is het laatste kapittel van Sibille. Ter ere van de wijsheden tot nu toe wordt een klein banket aangericht.
Bron
G.J.Boekenoogen (ed.): Die evangelien vanden spinrocke. 's-Gravenhage 1910 (facsimile)
Commentaar
ca. 1520
Naam Overig in Tekst
Sint Jansavond 
Sint Jansavond 
[Sint-Jan]
[Sint-Jan]
Sibil
Sibil
Ployaert
Ployaert
Florette vanden Velde
Florette vanden Velde
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:20