Hoofdtekst
Yn 'e omkriten fan Boelensloane wenne in frouspersoan, dy hâldde safolle fan har mem, dat sy wie der aeklik fan, doe't dy stoarn wie. Sy rôp altyd mar: "Hwat woe ik ús mem noch graech ris in kear wer sjen!"
Doe, op in nacht, doe kom har mem by har oer de flier.
De dochter lei op bêd. 't Ald-minske slierde op toffels.
Doe't de dochter har seach, woarde se deabinaud. Letter sei se: "Ik bigear it net wer ús mem to sjen."
Doe, op in nacht, doe kom har mem by har oer de flier.
De dochter lei op bêd. 't Ald-minske slierde op toffels.
Doe't de dochter har seach, woarde se deabinaud. Letter sei se: "Ik bigear it net wer ús mem to sjen."
Onderwerp
SINSAG 0450 - Andere Tote spuken.   
Beschrijving
Een vrouw miste haar overleden moeder zo erg dat ze vaak wenste haar nog een keer te zien. Op een nacht stond toen opeens haar moeder voor het bed. De vrouw was doodsbang en heeft daarna nooit meer gewenst haar moeder te zien.
Bron
Corpus Jaarsma, verslag 810, verhaal 6
Commentaar
1 februari 1970
Andere Tote spuken.
Naam Locatie in Tekst
Boelensloane   
Boelenslaan   
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21
