Hoofdtekst
Achter Ljouwert hat men it Barra-hûs. Us heit fortelde, 't gebeurde dêr ris op in joun mei min waer dat der op 'e bûtendoar kloppe woarde. Doe't de boer dêr hinne gong stie dêr in frommes. Mar 't wie in rover. Mar dat wist de boer net. Dat frommes woe der graech yn en de boer liet har yn 'e keamer komme. Dêr gong se by 't fjûr sitten by de oare minsken. Sy rekken dêr hwat oan 't praten.
In skoftsje letter woarde der wer kloppe. Doe wie dat in soldaet op 't hynder. Dy woe der ek graech yn.
Nou, dat koe gebeure. Hy kom ek by 't fjûr to sitten en hy praette èk in pypfol mei.
In skoftsje letter gong de boer to ôfljochtsjen. Doe gong de soldaet mei. Hy warskôge de boer en sei: "Dy't jo der nyskes ynlitten ha, dat is gjin frommes, dat is in keardel. It is in manspersoan. It is in rover, dy wol jo oerfalle. Ik kin 't biwiis leverje dat it in keardel is. Ha jo apels?"
"Jawol", sei de boer.
"Nou, dan matte jo ús aenst ien foar ien in apel tasmite.
As in frou hwat opheint docht se de knibbels fan elkoar.
Heint in man hwat op, dan slacht er de knibbels nei elkoar ta."
Doe smiet de boer de minsken allegear in apel ta.
It 'frommes' sloech de knibbels nei elkoar ta doe't se him opheinde. 't Wie dus in manspersoan.
De soldaet makke gau in striepoppe en sette dy njonken syn hynder del.
Dy nachts hearde hy dat de rover der oankom. Hy hie in skûlplak opsocht en hie 't gewear klear.
Doe skeat dy rover op de striepoppe en doe sei er: "Dat 's ien."
Mar de soldaet skeat fuort op 'e rover en sei: "Dat 's twa."
Doe wie dy rover dea.
De boer kom der oan mei syn folk en doe seagen se wol dat it in keardel wie.
Letter kommen der noch mear rovers om 'e plaets hinne, mar dy soldaet hat der mei ôfweefd. Hy hat dy minsken dy't dêr wennen it libben ret.
Der is noch in stien op it hiem, dêr stiet de namme fan dy soldaet yn útbeitele. Ik ha dy stien wolris sjoen.
P.S.M. hiet dy soldaet.
In skoftsje letter woarde der wer kloppe. Doe wie dat in soldaet op 't hynder. Dy woe der ek graech yn.
Nou, dat koe gebeure. Hy kom ek by 't fjûr to sitten en hy praette èk in pypfol mei.
In skoftsje letter gong de boer to ôfljochtsjen. Doe gong de soldaet mei. Hy warskôge de boer en sei: "Dy't jo der nyskes ynlitten ha, dat is gjin frommes, dat is in keardel. It is in manspersoan. It is in rover, dy wol jo oerfalle. Ik kin 't biwiis leverje dat it in keardel is. Ha jo apels?"
"Jawol", sei de boer.
"Nou, dan matte jo ús aenst ien foar ien in apel tasmite.
As in frou hwat opheint docht se de knibbels fan elkoar.
Heint in man hwat op, dan slacht er de knibbels nei elkoar ta."
Doe smiet de boer de minsken allegear in apel ta.
It 'frommes' sloech de knibbels nei elkoar ta doe't se him opheinde. 't Wie dus in manspersoan.
De soldaet makke gau in striepoppe en sette dy njonken syn hynder del.
Dy nachts hearde hy dat de rover der oankom. Hy hie in skûlplak opsocht en hie 't gewear klear.
Doe skeat dy rover op de striepoppe en doe sei er: "Dat 's ien."
Mar de soldaet skeat fuort op 'e rover en sei: "Dat 's twa."
Doe wie dy rover dea.
De boer kom der oan mei syn folk en doe seagen se wol dat it in keardel wie.
Letter kommen der noch mear rovers om 'e plaets hinne, mar dy soldaet hat der mei ôfweefd. Hy hat dy minsken dy't dêr wennen it libben ret.
Der is noch in stien op it hiem, dêr stiet de namme fan dy soldaet yn útbeitele. Ik ha dy stien wolris sjoen.
P.S.M. hiet dy soldaet.
Onderwerp
VDK 0958G* - De appelvangproef   
ATU 0958F* - Test of Sex: Catching an Apple.   
sinVDK 0958G* - Die Fangprobe   
Beschrijving
Op een avond klopte een vrouw bij een boerderij aan om onderdak. Even later vroeg ook een soldaat om een slaapplaats. Ze hadden wat bij elkaar gezeten, toen de soldaat de boer even apart nam. Hij meende dat de vrouw een rover was, die slechts verkleed was als vrouw. Hij raadde de boer aan iedereen een appel toe te gooien. Vrouwen doen namelijk de knieen van elkaar vandaan als ze iets opvangen, mannen doen ze juist naar elkaar toe. De 'vrouw' bleek een man te zijn. De soldaat heeft toen een stropop bij zijn paard gezet en verschuilde zich. Halverwege de nacht schoot de rover op de pop, waarop de soldaat meteen de rover neerschoot. Even later kwamen er nog meer rovers, en de soldaat rekende ook met hun af. Omdat de soldaat het leven van de boer en zijn mensen had gered, is er een steen op het erf gekomen, met de naam van de soldaat daarin uitgebeiteld.
Bron
Corpus Jaarsma, verslag 811, verhaal 1
Commentaar
29 januari 1970
De appelvangproef
Naam Overig in Tekst
P.S. M.   
Barrahûs   
Naam Locatie in Tekst
Ljouwert   
Leeuwarden   
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21
