Hoofdtekst
Jan de Wylde wie in âld-Oastgonger, dy wenne yn 'e Rotfalle. Dat wie in raren ien. Sûpe, flokke en raer praet. Hy en syn wiif koenen mei elkoar as houn en kat.
Syn wiif is fordronken. Doe't dat gebeurd wie, sei er tsjin syn buorlju:
Toen Jan zijn kribbig wijf ontviel,
zeg ik: De duivel heeft haar ziel.
'k Wou, had hij 't lichaam er ook nog bij,
dan was ik van de begrafenis vrij.
Syn wiif is fordronken. Doe't dat gebeurd wie, sei er tsjin syn buorlju:
Toen Jan zijn kribbig wijf ontviel,
zeg ik: De duivel heeft haar ziel.
'k Wou, had hij 't lichaam er ook nog bij,
dan was ik van de begrafenis vrij.
Beschrijving
Een zuipende en vloekende zondaar verliest zijn vrouw en zegt tegen zijn buurvrouw: Toen Jan zijn kribbig wijf ontviel,
zeg ik: De duivel heeft haar ziel.
'k Wou, had hij 't lichaam er ook nog bij,
dan was ik van de begrafenis vrij.
zeg ik: De duivel heeft haar ziel.
'k Wou, had hij 't lichaam er ook nog bij,
dan was ik van de begrafenis vrij.
Bron
Collectie Jaarsma, verslag 1106, verhaal 22 (archief MI)
Commentaar
15 april 1974
Naam Overig in Tekst
Jan de Wylde   
Oastganger   
Rotfalle   
Jan   
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21
