Hoofdtekst
It hat hjir yn 'e Westerein de gewoante west dat der guon alle jounen oan 't kaertspyljen wienen. 't Gebeurde yn in gewoan partekulier hûs. Dan gong 't der altyd bot oan wei. Der waerd by sûpt en flokt.
Myn omke kaem dêr ek altyd. Dy spile ek altyd mei. Hy flokte as in ketter. Op in joun kaem hy der út. Doe soed er op hûs yn. Mar ûnderweis waerd er opnom en oer in sleat hinne smiten. Hy hie de kaerten op it boarst sitten. Dat hie de duvel dien.
Myn omke kaem dêr ek altyd. Dy spile ek altyd mei. Hy flokte as in ketter. Op in joun kaem hy der út. Doe soed er op hûs yn. Mar ûnderweis waerd er opnom en oer in sleat hinne smiten. Hy hie de kaerten op it boarst sitten. Dat hie de duvel dien.
Onderwerp
SINSAG 0917 - Teufel (in Tiergestalt) erschreckt Sünder (Fluchende, Holzdiebe, Sonntagsschänder oder Spötter).   
Beschrijving
Een vloekende kaartspeler wordt op een avond opgetild en over de sloot gegooid. Een speelkaart prijkt op zijn borst. De duivel heeft hem te pakken gehad.
Bron
Collectie Jaarsma, verslag 1115, verhaal 6 (archief MI)
Commentaar
28 juni 1974
Teufel (in Tiergestalt) erschreckt Sünder (Fluchende, Holzdiebe, Sonntagsschänder oder Spötter).
Naam Locatie in Tekst
Westerein   
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21
