Hoofdtekst
Der wie in doomny, dy hie in geheim doarke yn 'e preekstoel. Dat brûkte hy oars noait, mar op in kear, 't wie op in snein-to-moarn, wylst er oan 't preekjen wie, krige er ynienen sa'n sin oan kofje, dat hy liet it folk psalm 119 sjonge en doe gong er ta 't doarke út, sûnder dat ien it seach en hy gong moai yn 'e pasterije sitten by in bakje kofje, wylst it folk it iene fers nei 't oare songen.
Op 't lêst woe er wol ris wite, hoe fier se mei sjongen wienen, dat doe stjûrde er de faem nei de tsjerke ta. Doe't dy werom kaem, sei se: "Se sjonge as klysters, se ha de jassen der by útlutsen en se binne noch lang net oan 'e helte ta."
Op 't lêst woe er wol ris wite, hoe fier se mei sjongen wienen, dat doe stjûrde er de faem nei de tsjerke ta. Doe't dy werom kaem, sei se: "Se sjonge as klysters, se ha de jassen der by útlutsen en se binne noch lang net oan 'e helte ta."
Onderwerp
VDK 1831B* - De 119de psalm 
VDK 1831B* - De 119de psalm 
Beschrijving
Een dominee heeft een geheim deurtje in de preekstoel, zodat hij er tijdens de kerkdiensten ongemerkt tussenuit kan knijpen voor een bakje koffie. Op een keer laat hij de gemeente een lange psalm - psalm 119 – zingen en gaat hij zelf in de pastorie koffie drinken. Als hij wil weten hoe het met het zingen gaat, stuurt hij een meid naar de kerk toe. De meid bericht hem dat de gemeenteleden nog steeds verwoed staan te zingen en dat ze nog niet halverwege de psalm zijn. De gemeenteleden hebben het zo warm gekregen dat ze hun jassen uitgetrokken hebben.
Bron
Collectie Jaarsma, verslag 1119, verhaal 2 (archief MI)
Commentaar
24 juli 1974
De 119de psalm
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21