Hoofdtekst
De Yndianen sieten yn 't reservaet. Dy minsken hienen noait ris hwat fordivedaesje, 't wie alle dagen itselde, en dat bigreate in rike Amerikaen. Dêrom liet er op in kear twa fan dy Yndianen by him oan hûs komme dêr't de tafel ré stie, fol mei lekkere spizen. Hy bea dy beide mannen in gastmiel oan.
Der stie fan alles op dy tafel, ek hiele lytse potsjes. Dêr siet moster yn.
Ien fan dy Yndianen tocht: dat sil wol tige djûr spul wêze omdat it yn sa'n lyts potsje siet. 't Soe wol omrake lekker wêze.
Hy pakt in théleppeltsje en dêr nimt er hwat moster mei út it potsje en dat fret er op.
Mar dat foel him raer ôf. Hy krige der de triennen fan yn 'e egen.
Doe sei dy oare Yndiaen tsjin him: "Waarom huilt mijn rode broeder?"
De earste antwurde: "It is hjoed krekt in jier lyn dat myn heit fordronken is. Dêr moest ik oan tinke." De oare Yndiaen hie sjoen dat syn maet in leppeltsjefol guod út dat lytse potsje opiten hie en doe tocht er: ik wol net minder wêze as hy. Dat doe brocht hy ek hwat fan dy moster nei de mûle ta. Doe krige dy de triennen ek yn 'e egen.
Doe sei de earste Yndiaen tsjin him: "Waarom huil jij, rode broeder?"
"Nou," sei de twadde, "ik hie leaver wold datstû forsûpt wieste. Dêr gûl ik om."
Der stie fan alles op dy tafel, ek hiele lytse potsjes. Dêr siet moster yn.
Ien fan dy Yndianen tocht: dat sil wol tige djûr spul wêze omdat it yn sa'n lyts potsje siet. 't Soe wol omrake lekker wêze.
Hy pakt in théleppeltsje en dêr nimt er hwat moster mei út it potsje en dat fret er op.
Mar dat foel him raer ôf. Hy krige der de triennen fan yn 'e egen.
Doe sei dy oare Yndiaen tsjin him: "Waarom huilt mijn rode broeder?"
De earste antwurde: "It is hjoed krekt in jier lyn dat myn heit fordronken is. Dêr moest ik oan tinke." De oare Yndiaen hie sjoen dat syn maet in leppeltsjefol guod út dat lytse potsje opiten hie en doe tocht er: ik wol net minder wêze as hy. Dat doe brocht hy ek hwat fan dy moster nei de mûle ta. Doe krige dy de triennen ek yn 'e egen.
Doe sei de earste Yndiaen tsjin him: "Waarom huil jij, rode broeder?"
"Nou," sei de twadde, "ik hie leaver wold datstû forsûpt wieste. Dêr gûl ik om."
Beschrijving
Een rijke Amerikaan nodigt twee indianen uit een reservaat uit voor een maaltijd. Één van de indianen valt gelijk op de mosterd aan, omdat hij denkt dat zo'n klein potje wel iets heel duurs zal bevatten. Als hij een flinke hap van de mosterd neemt, krijgt hij direct tranen in zijn ogen. Als de andere indiaan hem vraagt waarom hij huilt, verklaart hij verdrietig te zijn om zijn overleden vader die precies een jaar geleden verdronken is. Als de andere indiaan ook een lepel mosterd neemt om niet voor zijn maat onder te doen, springen de tranen hem ook in de ogen. Als zijn kameraad hem vraagt waarom hij huilt, zegt de voor de gek gehouden indiaan 'ik huil omdat ik liever had gewild dat jij was verdronken'.
Bron
Collectie Jaarsma, verslag 1120, verhaal 2 (archief MI)
Commentaar
26 juli 1974
Naam Overig in Tekst
Yndianen 
Yndianen 
Indianen
Indianen
Amerikaen
Amerikaen
Amerikaan
Amerikaan
Yndiaen
Yndiaen
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21