Hoofdtekst
Myn suster wie noch in famke. Op in kear wie se mei twa oare famkes oan 't spûkeboartsjen, tichte by 't spoar. Doe kaem der in man foarby. Dy sei: "Pas op, famkes, jimme matte net spûke-boartsje, hwant dan kin it spûk jimme wolris krije!"
Doe gong dy man fierder.
Fuort dêrnei fleach der in ding troch de beammen hinne, hwat it wie koe myn suster net sjen, mar fan dat momint ôf wie se siik. Hja bigoun to sukkeljen en dat hat fiif jier duorre. Doe is se stoarn.
Dy keardel, dy't dat tsjin 'e famkes sei, kaem fan Sweagerbosk. It wie in greate tovenaer.
Doe gong dy man fierder.
Fuort dêrnei fleach der in ding troch de beammen hinne, hwat it wie koe myn suster net sjen, mar fan dat momint ôf wie se siik. Hja bigoun to sukkeljen en dat hat fiif jier duorre. Doe is se stoarn.
Dy keardel, dy't dat tsjin 'e famkes sei, kaem fan Sweagerbosk. It wie in greate tovenaer.
Beschrijving
Een man berispt een stel meisjes dat spookje speelt. De meisjes zullen zélf te pakken worden genomen door een spook, aldus de man. Kort daarop vliegt er een ding door de bomen en wordt een van de meisjes ziek. Het meisje sukkelt vijf jaar met haar gezondheid en sterft uiteindelijk. De man - een tovenaar - heeft haar betoverd.
Bron
Collectie Jaarsma, verslag 1123, verhaal 1 (archief MI)
Commentaar
3 augustus 1974
Naam Locatie in Tekst
Sweagerbosk   
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21
