Hoofdtekst
Der wienen minsken dy hienen in grouwe rot yn 'e hûs. Hy kaem altyd by de frou yn 'e keuken. Doe sei de man: ik sil op 'e rot passe en as ik him sjoch, sil 'k mei him rêdde. Doe gong de man mei in kneppeltsje yn 'e keamer sitten. Wylst er dêr siet, seach er dat de rot der wer oan kaem. Hy gong nei de keukenstafel ta, de rot. Dy tafel stie fol mei potten en pannen.
De man slûpte dêr hinne en sloech sa nei dy rot, dat der bleau net in pot of panne hiel.
It minske sei: "Dit is hwat. Al ús potten en pannen yn grús en nòch hast de rot net."
"Ja, mar," sei er, "dy is dea, dy hat him dealake."
De man slûpte dêr hinne en sloech sa nei dy rot, dat der bleau net in pot of panne hiel.
It minske sei: "Dit is hwat. Al ús potten en pannen yn grús en nòch hast de rot net."
"Ja, mar," sei er, "dy is dea, dy hat him dealake."
Beschrijving
Een man wil een grote rat die zich altijd bij zijn vrouw in de keuken ophoudt vangen en stelt zich in de keuken op met een knuppel. De man slaat zo wild op het dier in, dat hij al het servies kapotslaat. De rat is echter dood: die heeft zich doodgelachen.
Bron
Collectie Jaarsma, verslag 1131, verhaal 15 (archief MI)
Commentaar
22 augustus 1974
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21