Hoofdtekst
Der wie in doomny, dy wie oan 't kuijerjen mei syn frou. Doe krige dy doomny ynienen sa'n lêst fan kramp yn 't krús. Hy sei: "Ik mat hjir bislist even út 'e broek." Hy gong oan kant, achter de boskjes.
Doe duorre dat de frou to lang. Hja tocht: dêr kin him wol hwat oerkaem wêze. Hja wie stadichoan fierder kuijere, mar doe kaem se werom. Hja sei: "Wol 't net?"
"Né," sei er, "net sa bêst."
Hja wachte noch in skoftsje. Doe sei se: "Kin 'k ek helpe?"
"Ja," sei er, "jo meije my wol helpe." Hwat wie 't gefal? Hy wie mei de sek yn in hazzestrik rekke.
Doe duorre dat de frou to lang. Hja tocht: dêr kin him wol hwat oerkaem wêze. Hja wie stadichoan fierder kuijere, mar doe kaem se werom. Hja sei: "Wol 't net?"
"Né," sei er, "net sa bêst."
Hja wachte noch in skoftsje. Doe sei se: "Kin 'k ek helpe?"
"Ja," sei er, "jo meije my wol helpe." Hwat wie 't gefal? Hy wie mei de sek yn in hazzestrik rekke.
Beschrijving
Een dominee is met zijn vrouw op pad als hij ineens vreselijke jeuk krijgt in zijn kruis. Als hij even de bosjes invlucht om zijn broek te laten zakken, duurt het zijn vrouw al gauw te lang. Als zijn vrouw gaat kijken waar hij blijft, blijkt de dominee vast te zitten in een hazenstrik.
Bron
Collectie Jaarsma, verslag 1131, verhaal 22 (archief MI)
Commentaar
22 augustus 1974
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21