Hoofdtekst
Der wie in man, dy hie in misdied bigien. Dêr moest er foar ophong wurde. Even fan tofoaren kamen se by him en fregen him hwat er ha woe as galgemiel.
"It wurdt jo altyd tastien, hwat it ek is", seinen se.
Doe sei dy man, dy't de strop ha soe: "Dan wol ik my sêd oan brette kanarjetongen ite."
Dat miel koenen se de man net foarsette. Der wienen safolle kanarjes net to finen, dat de man kaem frij.
"It wurdt jo altyd tastien, hwat it ek is", seinen se.
Doe sei dy man, dy't de strop ha soe: "Dan wol ik my sêd oan brette kanarjetongen ite."
Dat miel koenen se de man net foarsette. Der wienen safolle kanarjes net to finen, dat de man kaem frij.
Onderwerp
VDK 0927C - De onuitvoerbare laatste wens 
VDK 0927C - De onuitvoerbare laatste wens 
Beschrijving
Ter dood veroordeelde vraagt als galgemaal zich te kunnen verzadigen aan gebraden kanarietongen. Aan die wens kan niet voldaan worden, waardoor ze man vrij komt.
Bron
Collectie Jaarsma, verslag 1137, verhaal 1 (Archief Meertens Instituut)
Commentaar
2 september 1974,
De onuitvoerbare laatste wens
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21