CJ113801

Der wie in mantsje, dat wenne mei syn wyfke yn in omkearde keulske poat. Dat wyfke woe och sa graech yn in hûs wenje, mar dat hie har noait barre mocht. Doe hearde se op in kear dat dêr wie in sémearmin yn 'e sé en as men dy oanrôp en sei hwat men bigearde, dan woarde jins winsk forfuld.
Doe stjûrde dat wyfke har man nei de sé ta om dy sémearmin oan to roppen en to sizzen dat se sa graech in hûs ha woenen.
It mantsje gong nei it strân ta en wachte. En ja hear, dêr forskynde de sémearmin al boven op 'e golven fan 'e branding.
It mantsje die syn winsk en de sémearmin sei: "Gean mar wer nei jou wyfke ta, der stiet al in hûs."
Hwat wie dat wyfke bliid doe't er thúskaem en hja him forwolkomje koe yn in moai nij húske ynpleats fan yn in keulske poat.
Mar fansels it hûs wie leech, der stienen gjin meubels yn. Doe stjûrde dat wyfke har man wer nei dy sémearmin ta, nou om meubels.
En de sémearmin sei wer: Gean mar wer nei jou wyfke ta, der stean al meubels yn it hûs.
't Wienen prachtige meubels en 't wyfke wie der o sa wiis mei.
Mar doe moest har man in trêdde reis meitsje nei de sémearmin. It wyfke moest jild ha foar de húshâlding. Dat krige se ek.
Doe moesten der moaije klean komme en in rydtúch mei in hynder, ja, it hâldde net op.
Op it lêst doarst it mantsje hast net mear to freegjen, mar syn wyfke hâldde mar oan.
It hûs woardde to lyts foar al it guod dat der yn stie, dat doe stjûrde it wyfke har man nei de sémearmin ta om in moaije greate villa.
Mar doe waerd it de sémearmin to mâl. Hja sei oars net as: "Gean mar wer nei jo wiif ta." En doe't it mantsje dat die, doe foun er syn wyfke skriemend yn 'e keulske poat sitten. Fan al it oare wie neat mear oer.

AT 0555 - The Fisher and his Wife    AT 0555 - The Fisher and his Wife   

ATU 0555 - The Fisherman and his Wife.    ATU 0555 - The Fisherman and his Wife.   

VDK 0555 - The Fisher and his Wife    VDK 0555 - The Fisher and his Wife   

Een stel dat in een omgekeerde Keulse pot woont, zou dolgraag in een gewoon huis willen wonen. Als de vrouw verneemt dat er een zeemeermin gesignaleerd is die wensen doet uitkomen, stuurt ze haar man op haar af. Het mannetje ziet de zeemeermin al gauw en wenst een nieuw huis. De zeemeermin laat de wens uitkomen. De hebberige vrouw stuurt de man weer weg om een tweede wens: ze wil meubels in het huis hebben. De zeemeermin laat ook meubels in het huis verschijnen. De overmoedige vrouw blijft nog talloze malen prachtige dingen voor het huis wensen en de zeemeermin laat alle wensen in vervulling gaan. Als de vrouw op het laatst een mooie, grote villa eist omdat haar eis uitpuilt van de mooie dingen, wordt het de zeemeermin te gortig. Ze stuurt de man weer naar huis. Als de man thuiskomt, treft hij zijn vrouw huilend in de omgekeerde Keulse pot aan.

Collectie Jaarsma, verslag 1138, verhaal 1 (archief MI)

3 september 1974

The Fisher and his Wife

Keulse    Keulse   

2013-03-01 14:46:21