CJ114519

In Dútser, in Amerikaen en in Hollander, dy sieten byelkoar. Se wienen drok oan 't swetsen.
De Dútser sei: "By ús yn Dútslân ride de treinen sa hurd dat de telefoanpeallen dy't se foarby fljogge, it is krekt as it ien great sket is."
"Och," sei de Amerikaen, "dat is noch neat by ús forgeleken. De wolkekrabbers steane noch folle fierder fan elkoar ôf as dy peallen. En by ús fljogge de treinen sa hurd dat it liket as binne al dy wolkekrabbers ien great hûs meielkoar."
Doe sei de Hollander: "Dan ride se by ús yn Hollân nòch folle hurder. Dêr ha de fjilden reade koal, sipels, wite koal, woartels en gean mar troch. Dêr ride de treinen sa hurd by lâns, dat it liket krekt as is 't hutspot."

Duitser, Amerikaan en Hollander scheppen op over de snelheid van de treinen. De Duitse trein gaat zo hard dat het lijkt of de telefoonpalen een schutting zijn. De snelheid van de Amerikaanse is zo groot dat het lijkt of de wolkenkrabbers die verder uit elkaar staan dan telefoonpalen, één huis zijn. De Nederlander zegt dat de treinen zo hard gaan dat de velden rode kool, uien, wortels, enz., op hutspot lijken.

Collectie Jaarsma, verslag 1145, verhaal 19 (Archief Meertens Instituut)

16 september 1974

Dútser    Dútser   

Amerikaen    Amerikaen   

Hollander    Hollander   

Hollân    Hollân   

Duitser    Duitser   

Amerikaan    Amerikaan   

Hollander    Hollander   

Dútslân    Dútslân   

Duitsland    Duitsland   

Holland    Holland   

2013-03-01 14:46:21