Hoofdtekst
Der wie in jong spantsje, dat wie dy deis troud. Fan 'e brulloft ôf gongen se op 'e houliksreis. Hja kamen yn in hotel om dêr to oernachtsjen. Doe't se op bêd soenen smieten se har broeken boppe op 'e kast. De oare moarns sei it jonge wyfke: "O heden, hoe krije wy dy broeken dêr nou wer wei?"
Hy sei: "Stap mar op myn lytse jonge, dy kin 't wol hâlde." Hja docht dat en krijt de broeken fan 'e kast.
Doe't se 25 jier troud wienen hâldden se wèr brulloft. Hja makken wer itselde reiske en oernachten yn itselde hotel. Hja sliepten yn deselde keamer en dêr stie deselde kast yn. Ek nou wer smieten se de broeken op 'e kast. Mar de oare moarns sjocht de man by him del en skodhollet. Hy seit: "Hoe krije wy nou dy broeken dêr wer wei?"
Syn wyfke seit: "Dat is suver neat. Stap mar yn. Dan kinstû se krije."
Hy sei: "Stap mar op myn lytse jonge, dy kin 't wol hâlde." Hja docht dat en krijt de broeken fan 'e kast.
Doe't se 25 jier troud wienen hâldden se wèr brulloft. Hja makken wer itselde reiske en oernachten yn itselde hotel. Hja sliepten yn deselde keamer en dêr stie deselde kast yn. Ek nou wer smieten se de broeken op 'e kast. Mar de oare moarns sjocht de man by him del en skodhollet. Hy seit: "Hoe krije wy nou dy broeken dêr wer wei?"
Syn wyfke seit: "Dat is suver neat. Stap mar yn. Dan kinstû se krije."
Beschrijving
Een jong stelletje gooit in hun huwelijksnacht de broeken op de kast in de hotelkamer. Als de vrouw zich de volgende ochtend afvraagt hoe ze de broeken weer van de kast kunnen krijgen, stelt de man voor dat zij op zijn penis gaat staan om de broeken te pakken. Bij hun vijfentwintigjarig huwelijksfeest doet zich hetzelfde voor, maar de penis van de man kan het niet meer houden. De vrouw zegt hierop 'stap maar in, dan kan je ze pakken'.
Bron
Collectie Jaarsma, verslag 1152, verhaal 22 (archief MI)
Commentaar
3 augustus 1977
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21