Hoofdtekst
Der wie in faem, dy wenne by de boer. Hja wie o sa bang foar tonger. Op in kear wie 't folk yn 'e ûngetiid. De faem moest mei kofje nei 't lân. Doe't se dêr kaem bigoun it to tongerjen. Hja wie deabinaud. Der wie in feint, dy brocht har nei in heaopper ta en sei: "Stek dêr de holle mar yn, dan kinst de wjerljocht net sjen."
In skoft letter kaem de faem wer thús. De frou frege har fuortdaliks: "It hat tongere, hoe is 't gong?"
"O," sei se, "hiel bêst. De tonger is twakear ynslein, en 't wie ek noch hiel noflik."
In skoft letter kaem de faem wer thús. De frou frege har fuortdaliks: "It hat tongere, hoe is 't gong?"
"O," sei se, "hiel bêst. De tonger is twakear ynslein, en 't wie ek noch hiel noflik."
Onderwerp
VDK 1545C* - Uiteletuit 
VDK 1545C* - Uiteletuit 
Beschrijving
Een knecht raadt een meid die erg bang is voor onweer aan haar hoofd in een hooiopper te steken om het niet te kunnen zien weerlichten. Later vertelt de meid aan de vrouw dat het erg meeviel met het onweer: de bliksem is twee keer ingeslagen maar het was heel prettig. (In werkelijkheid heeft de knecht seks met haar gehad.)
Bron
Collectie Jaarsma, verslag 1152, verhaal 23 (archief MI)
Commentaar
3 augustus 1977
Uiteletuit
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21