CJ115310

Der wenne ergens in arbeider en dy hie 't mei syn wyfke o sa earm. Hja hienen gjin iten mear yn 'e hûs. Tichteby wenne in boer, dy hie in great stik ierappellân en dêr stienen in hiel soad fan yn 'e bult. Doe sei de frou tsjin 'e arbeider: "Soestû net in kroadfol ierappels dêr wei helje kinne by 't tsjuster?"
De arbeider, dy't tige earlik wie, sei: "Dat is stellen, dat doch ik net."
Mar de need kaem sa bot oan 'e man, dat in dei of hwat letter doe naem er it bislút, hy soe der dy nachts dochs mar hinne. Hy mei de kroade ûnderweis nei de bult. De kroade pipe en 't wie noait liker as sei er hyltyd: "Hoe sil dit komme, hoe sil dit komme."
Doe't er omtrint oan 'e bult ta wie, kamen der twa pelysjes foar 't ljocht. De arbeider gau werom. En hwat de kroade doe pipe? "Ik hie 't wol tocht, ik hie 't wol tocht - "

AT 1321A - Fright at the Creaking of a Wheelbarrow    AT 1321A - Fright at the Creaking of a Wheelbarrow   

ATU 1321A - Fright at the Creaking of a Wheelbarrow (Mill).    ATU 1321A - Fright at the Creaking of a Wheelbarrow (Mill).   

Een arme arbeider gaat er noodgedwongen met zijn kruiwagen op uit om een vracht aardappels te stelen. Hij interpreteert het gepiep van de kruiwagen al naar gelang zijn eigen gemoedsgesteldheid. Eerst hoort hij er twijfels aan zijn onderneming in ('Hoe sil dit komme?'- hoe zal het gaan?). Later, als hij betrapt wordt en er snel vandoor gaat, verwijten ('Ik hie't wol tocht!' - dat had ik wel gedacht! ).

Collectie Jaarsma, verslag 1153, verhaal 10 (archief MI)

9 augustus 1977

Fright at the Creaking of a Wheelbarrow

2013-03-01 14:46:21