Hoofdtekst
Dêr wie in âld minske, dat moest yn 'e oarloch evakueare. Hja mocht neat meinimme, mar hja wie sa mâl mei har kanarje, dat dy smokkele se stikum mei. Hja die him yn 'e broek, dan hie net ien der erch yn, tocht se.
Sa siet se ûnderweis yn 'e trein. Mar dy kanarje koe him dêr net deljaen yn 'e broek en sei hyltyd piip - piip. Dat lûd kaem by har út 'e broek wei. In âld mantsje, dat tsjin har oer siet, hearde dat. "Hwat is dat?" frege er. Doe fortelde se it him. Doe sei er: "Soe 't net better wêze dat ik dy kanarje by my yn 'e broek doch?"
Dat gong oan en doe wie de kanarje stil.
"Hoe kin dit nou sa?" sei 't âld-wyfke.
"Hiel gewoan", sei 't âld-mantsje. "Hy jowt him nou rêstich del op syn stokje by 't siedbakje."
Sa siet se ûnderweis yn 'e trein. Mar dy kanarje koe him dêr net deljaen yn 'e broek en sei hyltyd piip - piip. Dat lûd kaem by har út 'e broek wei. In âld mantsje, dat tsjin har oer siet, hearde dat. "Hwat is dat?" frege er. Doe fortelde se it him. Doe sei er: "Soe 't net better wêze dat ik dy kanarje by my yn 'e broek doch?"
Dat gong oan en doe wie de kanarje stil.
"Hoe kin dit nou sa?" sei 't âld-wyfke.
"Hiel gewoan", sei 't âld-mantsje. "Hy jowt him nou rêstich del op syn stokje by 't siedbakje."
Beschrijving
Een vrouw smokkelt in oorlogstijd haar kanarie mee in haar broek. Als ze in de trein zit, klinkt er ineens gepiep uit haar broek. De vrouw neemt een oud mannetje dat zich over het gepiep verbaast in vertrouwen en het mannetje biedt aan het diertje in zijn broek te bewaren. Als de kanarie direct stil is, vraagt de vrouw zich af hoe dit kan. De man zegt dat het diertje nu heel rustig 'op een stokje bij een zaadbakje' kan zitten.
Bron
Collectie Jaarsma, verslag 1157, verhaal 25 (archief MI)
Commentaar
12 september 1977
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21