Hoofdtekst
Der wie in hiele kreaze faem, dy troude mei in tige ûnsjogge man. Dy man hie ek noch in buchel. De minsken koenen har net bigripe hoe't sa'n knap fanke mei sa'n ien trouwe woe.
Doe kaem der in man by dy jonge frou en dy frege har: "Hoe hastû dat sa hawn, datstû in man mei in buchel krigen haste?"
Doe sei se tsjin dy man: "Sjoch, hjir hastû in bile. Gean dêrmei nei dat boskje ta en dan moatst my de rjochtste beam ôfkappe, dyst sjochste. Mar dû meist net weromgean. De beammen dyst foarby gien biste meist net mear kappe."
De man gong de bosk yn. Doe seach er al gau in moaije rjochte beam. "Jonge," tocht er, "dy moat ik ha." Mar efkes fierder seach er ien dy like him noch rjochter ta. Mar doe't er dêr oan ta wie like it him ta dat der fierderop ien stie mei nòch wer rjochter stamme. En sa gong dat mar troch. Op it lêst wied er troch de bosk hinne. Doe stie dêr noch ien beam, en dat wie in krûmen-ien. Werom mocht er net. Dat doe stie him oars neat mear to dwaen as kap dy krûme beam.
Dêr kaem er mei by de jonge frou.
Doe sei de frou: "Sa't it dy nou ôfgien is mei de beammen, sa is it my ôfgien mei de feinten. Hast it nou bigrepen."
De man hie 't bigrepen.
Doe kaem der in man by dy jonge frou en dy frege har: "Hoe hastû dat sa hawn, datstû in man mei in buchel krigen haste?"
Doe sei se tsjin dy man: "Sjoch, hjir hastû in bile. Gean dêrmei nei dat boskje ta en dan moatst my de rjochtste beam ôfkappe, dyst sjochste. Mar dû meist net weromgean. De beammen dyst foarby gien biste meist net mear kappe."
De man gong de bosk yn. Doe seach er al gau in moaije rjochte beam. "Jonge," tocht er, "dy moat ik ha." Mar efkes fierder seach er ien dy like him noch rjochter ta. Mar doe't er dêr oan ta wie like it him ta dat der fierderop ien stie mei nòch wer rjochter stamme. En sa gong dat mar troch. Op it lêst wied er troch de bosk hinne. Doe stie dêr noch ien beam, en dat wie in krûmen-ien. Werom mocht er net. Dat doe stie him oars neat mear to dwaen as kap dy krûme beam.
Dêr kaem er mei by de jonge frou.
Doe sei de frou: "Sa't it dy nou ôfgien is mei de beammen, sa is it my ôfgien mei de feinten. Hast it nou bigrepen."
De man hie 't bigrepen.
Onderwerp
VDK 1524A* - Een rechte boom 
VDK 1524A* - Een rechte boom 
Beschrijving
Niemand begrijpt waarom een intelligent meisje met een domme bultenaar getrouwd is. Als een man de vrouw eens vraagt waarom ze met een man met een bochel is getrouwd, stuurt de vrouw de man het bos in om een zo recht mogelijke boom te kappen. De man mag echter bomen waar hij al voorbijgelopen is, niet meer omkappen, aldus de vrouw. De man ziet al gauw een prachtige rechte boom, maar verderop ziet hij nog mooiere. De man loopt zonder na te denken door naar volgende, rechtere bomen en vergeet wat de vrouw tegen hem gezegd heeft. Op een gegeven moment is hij het hele bos doorgegaan en komt hij bij de laatste boom uit: een kromme boom. Omdat de man alle andere bomen al voorbij is gelopen, mag hij niet meer terug. Er rest hem niets anders dan de kromme boom te kappen. Als hij bij de jonge vrouw komt met de kromme boom, zegt de vrouw 'Zoals het jou vergaan is met de bomen, zo is het mij vergaan met de mannen'.
Bron
Collectie Jaarsma, verslag 1159, verhaal 8 (archief MI)
Commentaar
26 september 1977
Een rechte boom
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21