CJ116219

Der was een leedaanzegger te Dokkum, die was net bezig een sterfgeval bij de huizen aan te zeggen. Maar toen begon het te regenen. Die leedaanzegger ging in een portiek staan tegen de deur aan om te schuilen voor de regen.
Hij stond daar, toen deed de meid net de deur van binnen open. Daar viel de leedaanzegger languit op de grond. Hij werd zo kwaad, hij zei: "Nou zeg ik van mijn leven niet wie der dood is."

Een leedaanzegger die langs de deuren trekt om een sterfgeval te verkondigen schuilt eens in een portiek voor de regen. Als de meid de deur van binnenuit opendoet, tuimelt de leedaanzegger languit op de grond. Kwaad zegt hij 'Nou zeg ik van mijn leven niet wie er dood is'.

Collectie Jaarsma, verslag 1162, verhaal 19 (archief MI)

7 oktober 1977

Dokkum    Dokkum   

2013-03-01 14:46:21