Hoofdtekst
Der leefden ris in koaning en in koaningin, dy hienen twa soannen. Doe kaem dy koaning to forstjerren, en ien fan 'e beide soannen soe him opfolgje matte. Hwa moest dat wêze?
Doe liet de koaningin har beide jonges ris op in kear by har komme. Hja sei: Hiel fier hjir fandinne, dêr groeit de koaningsblom. Nou stjûr ik jimme der allebeide op út om dy to finen. Dyselde dy't de blom fynt en him my bringt, dy wurdt koaning.
De beide koaningssoannen gongen elk in kant út en hja sochten en sochten. En nei hiel lang sykjen foun de iene de koaningsblom, mar de oare foun neat.
Doe't dyselde dy't him foun hie mei de blom wer nei hûs ta sette, doe trof er ûnderweis syn broer.
Dy broer tochte: dy blom mat ik ha, dan wurd ik koaning. En doe formoarde er syn broer en hy bigroef it lyk. En doe kaem er dan thús en hy woarde koaning.
Mar it gebeurde ris dat op itselde plak dêr't dy iene koaningssoan formoarde wie, dat dêr in herder kaem mei skiep. Dy herder gong dêr sitten en wylst pluze er mei syn stêf hwat yn 'e groun om. Doe kaem dêr in bonkje tofoarskyn. Dêr sieten gatsjes yn. De herder blies de modder út 'e gatsjes wei en makke it bonkje skjin. Doe bigoun hy der op to blazen. Doe bigoun dat bonkje to sjongen:
O herder mijn, o herder mijn.
Mijn doodsbeen moet uw speeltuig zijn.
Ik heb de koningsbloem gevonden.
Mijn broeder kwam,
die de bloem mij ontnam
en sloeg mij dodelijke wonden.
Wylst de herder dêr op blies, kaem de koaning der oan, dy't op jacht wie. Doe sei de koaning: Mei ik dêr ek ris op spylje? Dat foun dy herder goed en doe song dat bonkje:
O broeder mijn, o broeder mijn,
Mijn doodsbeen moet uw speeltuig zijn.
Ik heb de koningsbloem gevonden.
Gij broeder kwam,
die de bloem mij ontnam,
en sloeg mij dodelijke wonden.
De koaning naem it bonkje mei nei hûs. Dêr stoppe er it wei. Mar syn mem, de âld koaningin foun it. En dy blies der op. En doe song it:
O moeder mijn, o moeder mijn,
Mijn doodsbeen moet uw speeltuig zijn.
Ik heb de koningsbloem gevonden.
Mijn broeder kwam,
die de bloem mij ontnam
en sloeg mij dodelijke wonden.
Hoe't it forhael fierder is, wyt ik net mear. De moart wie útkaem en de koaning krige syn fortsjinne straf. Hy waerd deamakke. Dit sprookje waerd my forteld troch myn omke Karst Bies. Dy wie turfskipper yn Koatstertille.
Doe liet de koaningin har beide jonges ris op in kear by har komme. Hja sei: Hiel fier hjir fandinne, dêr groeit de koaningsblom. Nou stjûr ik jimme der allebeide op út om dy to finen. Dyselde dy't de blom fynt en him my bringt, dy wurdt koaning.
De beide koaningssoannen gongen elk in kant út en hja sochten en sochten. En nei hiel lang sykjen foun de iene de koaningsblom, mar de oare foun neat.
Doe't dyselde dy't him foun hie mei de blom wer nei hûs ta sette, doe trof er ûnderweis syn broer.
Dy broer tochte: dy blom mat ik ha, dan wurd ik koaning. En doe formoarde er syn broer en hy bigroef it lyk. En doe kaem er dan thús en hy woarde koaning.
Mar it gebeurde ris dat op itselde plak dêr't dy iene koaningssoan formoarde wie, dat dêr in herder kaem mei skiep. Dy herder gong dêr sitten en wylst pluze er mei syn stêf hwat yn 'e groun om. Doe kaem dêr in bonkje tofoarskyn. Dêr sieten gatsjes yn. De herder blies de modder út 'e gatsjes wei en makke it bonkje skjin. Doe bigoun hy der op to blazen. Doe bigoun dat bonkje to sjongen:
O herder mijn, o herder mijn.
Mijn doodsbeen moet uw speeltuig zijn.
Ik heb de koningsbloem gevonden.
Mijn broeder kwam,
die de bloem mij ontnam
en sloeg mij dodelijke wonden.
Wylst de herder dêr op blies, kaem de koaning der oan, dy't op jacht wie. Doe sei de koaning: Mei ik dêr ek ris op spylje? Dat foun dy herder goed en doe song dat bonkje:
O broeder mijn, o broeder mijn,
Mijn doodsbeen moet uw speeltuig zijn.
Ik heb de koningsbloem gevonden.
Gij broeder kwam,
die de bloem mij ontnam,
en sloeg mij dodelijke wonden.
De koaning naem it bonkje mei nei hûs. Dêr stoppe er it wei. Mar syn mem, de âld koaningin foun it. En dy blies der op. En doe song it:
O moeder mijn, o moeder mijn,
Mijn doodsbeen moet uw speeltuig zijn.
Ik heb de koningsbloem gevonden.
Mijn broeder kwam,
die de bloem mij ontnam
en sloeg mij dodelijke wonden.
Hoe't it forhael fierder is, wyt ik net mear. De moart wie útkaem en de koaning krige syn fortsjinne straf. Hy waerd deamakke. Dit sprookje waerd my forteld troch myn omke Karst Bies. Dy wie turfskipper yn Koatstertille.
Onderwerp
AT 0780 - The Singing Bone 
AT 0780 - The Singing Bone 
ATU 0780 - The Singing Bone.
ATU 0780 - The Singing Bone.
Beschrijving
Als een koning sterft, is het onduidelijk wie van de twee prinsen de vader zal opvolgen. De koningin stuurt de jongens eropuit om de koningsbloem te zoeken. De prins die de bloem vindt, zal de troonopvolger worden. Als één van de broers de bloem vindt, wordt hij direct vermoord door de andere broer. De moordenaar begraaft het lijk heimelijk en wordt koning. De schanddaad komt uit omdat een herder op het graf een beentje vindt waar hij op fluit. Het beentje begint het volgende lied te zingen:
'O herder mijn, o herder mijn.
Mijn doodsbeen moet uw speeltuig zijn.
Ik heb de koningsbloem gevonden.
Mijn broeder kwam,
die de bloem mij ontnam
en sloeg mij dodelijke wonden'. Als de nieuwe koning - de moordenaar - en de koningin-moeder ook op het beentje blazen, is hetzelfde liedje te horen maar nu beginnend met de woorden 'O broeder mijn' en 'O moeder mijn'. De moord komt uit en de broedermoordenaar wordt ter dood gebracht.
'O herder mijn, o herder mijn.
Mijn doodsbeen moet uw speeltuig zijn.
Ik heb de koningsbloem gevonden.
Mijn broeder kwam,
die de bloem mij ontnam
en sloeg mij dodelijke wonden'. Als de nieuwe koning - de moordenaar - en de koningin-moeder ook op het beentje blazen, is hetzelfde liedje te horen maar nu beginnend met de woorden 'O broeder mijn' en 'O moeder mijn'. De moord komt uit en de broedermoordenaar wordt ter dood gebracht.
Bron
Collectie Jaarsma, verslag 1164, verhaal 8 (archief MI)
Commentaar
15 oktober 1977
The Singing Bone
Naam Overig in Tekst
Karst Bies
Karst Bies
Naam Locatie in Tekst
Koatstertille
Koatstertille
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21