Hoofdtekst
Der wie in gek opnommen yn in ynrjochting, omdat er miende dat er in graenkerl wie. Hy waerd dêr wer better en mocht wer nei hûs ta. Hy krige de bêste winsken fan 'e direkteur mei.
Underweis kaem er by in boereplaets lâns. Dêr seach er allegearre piken. Doe stoude hy sa hurd er mar koe werom nei de ynrjochting ta. Hy wie deabinaud.
"Hwerom bistû hjir wer?" frege de direkteur.
Doe sei er triljend: "Piken..."
Doe sei de psychiater: "En jo wienen ommers al lang wer better? Jo wienen ommers gjin graenkerl mear?"
"Ja, dat wit ik wol," sei er, "mar dat wisten de piken net."
Underweis kaem er by in boereplaets lâns. Dêr seach er allegearre piken. Doe stoude hy sa hurd er mar koe werom nei de ynrjochting ta. Hy wie deabinaud.
"Hwerom bistû hjir wer?" frege de direkteur.
Doe sei er triljend: "Piken..."
Doe sei de psychiater: "En jo wienen ommers al lang wer better? Jo wienen ommers gjin graenkerl mear?"
"Ja, dat wit ik wol," sei er, "mar dat wisten de piken net."
Beschrijving
Een man wordt opgenomen in een psychiatrische inrichting omdat hij denkt dat hij een graankorrel is. Als hij ontslagen wordt, passeert hij op zijn weg naar huis een boerenplaats vol kuikens. De man haast zich doodsbang weer naar de inrichting terug uit angst opgegeten te worden. Als de psychiater hem eraan herinnert dat hij allang geen graankorrel meer is omdat hij 'beter' is, zegt de man 'dat weten de kuikens niet!'.
Bron
Collectie Jaarsma, verslag 1193, verhaal 3 (archief MI)
Commentaar
in de zomer van 1973
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21