Hoofdtekst
In pear wiken letter kaem dyselde keardel yn in oare winkel. Hy hie in kanarjepytsje, sei er, dat moest er smarre, hwant dat pipe sa. Derom woe er in oaljespuitsje keapje.
Dy bêste man sei: "Ik kin jo wol in oaljespuitsje leverje, mar sa'n oaljespuitsje dat is hielendal net noadich, hwant dat piipjen fan 'e kanarje, dat komt wol wer by."
Mar de man hâldde oan, hy woe oalje ha. Dat hy krige oalje mei.
Fjouwer wiken letter forskynde er wer yn 'e winkel.
Doe frege de forkeaper him: "Hoe is 't nou mei de kanarje?"
"Nou," sei de man, "'t kanarjepytsje is dea, mar 't leit him net oan 'e oalje. Ik koe him net wer yn elkoar krije."
Dy bêste man sei: "Ik kin jo wol in oaljespuitsje leverje, mar sa'n oaljespuitsje dat is hielendal net noadich, hwant dat piipjen fan 'e kanarje, dat komt wol wer by."
Mar de man hâldde oan, hy woe oalje ha. Dat hy krige oalje mei.
Fjouwer wiken letter forskynde er wer yn 'e winkel.
Doe frege de forkeaper him: "Hoe is 't nou mei de kanarje?"
"Nou," sei de man, "'t kanarjepytsje is dea, mar 't leit him net oan 'e oalje. Ik koe him net wer yn elkoar krije."
Beschrijving
Een man komt in de winkel om een oliespuit voor zijn kanarie. Omdat het diertje zo piept, moet het gesmeerd, aldus de man. De verkoper raadt de man af de kanarie te oliën, maar de eigenwijze man houdt vol. Als de man vier weken later weer in de winkel verschijnt, blijkt het diertje overleden. Het ligt niet aan de olie dat de kanarie dood is: de man verklaart het diertje niet meer in elkaar te kunnen zetten.
Bron
Collectie Jaarsma, verslag 1193, verhaal 5 (archief MI)
Commentaar
in de zomer van 1973
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21