Hoofdtekst
Yn 'e oarloch hiene wy de Dútske bisetters hjir. En doe kaem der yn Grins sa'n Feldwebel by in skearbaes. Doe sei er: Kinst my ek skeare? - Jawol, sei de skearbaes. Doe sei er: Mar ast my rekkeste dan krigest de kûgel. En ast my net rekkeste: dêr leit hûndert goune. De skearbaes doarde net. Doe frege er de greatfeint. Dy sei: Né, ik doar dy ek net skeare. Mar doe syn ynsjipper, de jonge, dy sei: Ik doar dy wol skeare. Doe sei er: Ast my rekkeste, dan krigest de kûgel, en oars is de hûndert goune foar dy. - Goed, sei dy jonge. De jonge skearde him, mar alles gong bêst. Doe sei er: Hwat bist gelokkich, jonge. - Och mof, sei er, ik hie dy fuortynienen de hals útsnien as ik dy rekke hie.
(Poortinga, 24 november 1971, FA)
(Poortinga, 24 november 1971, FA)
Onderwerp
VDK 1559X* - De officier en de barbiersjongen   
Beschrijving
Een Duitse soldaat wil zich laten scheren; als het goed gaat, verdient de kapper 100 gulden. Als hij de soldaat snijdt, dan krijgt hij de kogel. De kapper en zijn knecht durven hem niet te scheren, maar de jongste bediende durft het wel. Alles gaat goed, en de jongen verklaart: als ik je wel zou hebben gesneden, zou ik je meteen de keel afgesneden hebben.
Bron
hs. Poortinga, archief Fryske Akademy, in bruikleen bij Frysk Letterkundich Museum en Dokumintaesjesintrum, Ljouwert, 24 november 1971
Commentaar
24 november 1971
De officier en de barbiersjongen
Naam Overig in Tekst
Duitsers   
Tweede Wereldoorlog   
Naam Locatie in Tekst
Grins   
Groningen   
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21
