CJ119913

Twa froulju sieten neist elkoar yn 'e bioskoop. It wienen buorfroulju. De iene liet har bril falle. Wylst se dy opkrige seach se in stoptried lizzen. Hja tochte: dy krij 'k ek mar op, hwant it jern wie krap yn dy tiid.
Hja woun de stoptried om 'e finger, mar dêr kaem noait in ein oan. Op 't lêst hie se in hiele grouwe klute jern.
Letter die bliken, dat hja hie de buorfrou har broek útraffele.

Twee buurvrouwen zitten in de bioscoop. Als een van de vrouwen haar bril laat vallen, ziet ze een draad op de grond liggen. Ze besluit de draad mee te nemen omdat garen in die tijd erg schaars was. Er lijkt geen einde aan de draad te komen en de vrouw heeft op het laatst een grote kluwen garen om haar vinger gewonden zitten. Als de film voorbij, blijkt de andere vrouw haar broek te missen. Aan haar broek hing een draadje los en de vrouw die de draad vond heeft nu de hele broek van haar buurvrouw om haar vinger.

Collectie Jaarsma, verslag 1199, verhaal 13 (archief MI)

?

2013-03-01 14:46:21