Hoofdtekst
Der wie in jonkje, dy syn heit wie doomny. Dat jonkje hie in tamme swarte ka, en dy ka gong dea.
Doe soe de jonge dy ka yn 'e tún bigrave, mar doe sei syn heit: "Dat kin sa net, jonge. Hy mat in bytsje netsjes bigroeven wurde. Ik haw in leech sigarekistje, dan mat er dêr mar yn."
De jonge docht dat en dan giet er wer yn 'e hûs. Dan seit er tsjin syn heit, de doomny: "Petrus sil ek raer opsjen."
"Hoe dat sa jonge?" freget syn heit.
"Hy mient, dat er in kistje sigaren krijt, en nou kriget er in deade ka."
Doe soe de jonge dy ka yn 'e tún bigrave, mar doe sei syn heit: "Dat kin sa net, jonge. Hy mat in bytsje netsjes bigroeven wurde. Ik haw in leech sigarekistje, dan mat er dêr mar yn."
De jonge docht dat en dan giet er wer yn 'e hûs. Dan seit er tsjin syn heit, de doomny: "Petrus sil ek raer opsjen."
"Hoe dat sa jonge?" freget syn heit.
"Hy mient, dat er in kistje sigaren krijt, en nou kriget er in deade ka."
Beschrijving
Een dominee raadt zijn zoontje aan een overleden kat in een sigarenkistje te begraven. De dominee merkt op dat Petrus wel raar op zal kijken: denkt hij een kistje sigaren te krijgen, blijkt het een dode kat.
Bron
Collectie Jaarsma, verslag 1200, verhaal 11 (archief MI)
Commentaar
?
Naam Overig in Tekst
Petrus 
Petrus 
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21