CJ120010

Der wenne in âlde frou op 'e Tike, dy wie noait net rjocht by 't spul. Hja wie altyd gammel. Se gong wol gauris nei dokter ta, en dy sei: "Jo leve mei de sex op in to lytse foet. Dêr binne jo siik fan."
Doe kaem dêr ris op in kear in skoaijer by har oan 'e doar. Doe tocht se: "Dy skoaijer hat allemachtich greate fuotten, dy mat mar ris mei my yn 'e hûs."
Mar dy skoaijer hie net fan dy greate fuotten, de skuon wienen him fiersto great.
Hja frege him oft er tsien goune fortsjinje woe. Dêr hie dy skoaijer wol earen nei. Dat doe gong er mei har op bêd.
Hy soe der op, mar doe sei se: "Né, né, né, sa wol 't noch net. Earst even likje. Hy likke, doe liet se in dikke skeet.
"Hè hè," sei de skoaijer, "eindelik wer frisse lucht."

Een dokter zegt tegen een oude vrouw dat ze 'op te kleine voet met de sex' leeft. De vrouw neemt de woorden van de dokter letterlijk en vindt een schooier met grote voeten voor tien gulden bereid het bed met haar te delen. Als de vrouw een wind laat, zegt de schooier 'eindelijk frisse lucht'.

Collectie Jaarsma, verslag 1200, verhaal 10 (archief MI)

?

Tike    Tike   

2013-03-01 14:46:21