Hoofdtekst
De stiennen ûlebuorden.
't Wie needwaer, it stoarme dat it hwat die. Der wenne in boer yn Ingelum, dy syn plaets wie striemin. Hy wie sahwat oan 't omfallen ta. Dy pleats stie in eintsje bûten-út.
De boer hie nei 't doarp ta west en wie nou ûnderweis nei hûs ta. 't Wie op 'e joun.
Dêr kaem in man him opside, dy roun mei him del.
De boer sei tsjin him: "Ik sit bot oer myn âld spul yn, dat is striemin. Ik woe wol graech in nije plaets ha, mar dy kin 'k noait bitelje."
Doe sei dy ûnbikende: "Dêr hoechst net oer yn to sitten. As ik dyn siele krij, nei 't forstjerren krijstû in nije plaets fan my. Ik biloof dy dat dy klear wêze sil foardat moarns de hoanne kraeit. Is er dan noch net klear, dan kinstû dyn siele hâlde. Hoe liket dy dat ta?"
"Goed," sei de boer, "it giet oan."
De boer gong op bêd en praette der net oer mei syn frou. Dyselde nachts kaem Hantsje mei syn timmerfolk delsetten en dêr gong 't op in timmerjen.
De frou waerd der wekker fan en sei tsjin 'e boer: "Hwat giet it der hjir oan wei."
Mar hy sei net, hoe en hwat. Mar it timmerjen gong troch en 't minske hâldde oan. De boer moest har sizze hwat der gebeurde. Doe roun 't al nei de moarn.
Doe fortelde er it dan.
De boerinne giet fuort út it bêd wei en rint yn 't nachtjak nei 't hinnerib en dêr klapt se in pear kear yn 'e hannen en bigjint to kraeijen. Fuortdaliks jowt har eigen hoanne antwurd.
Doe't se dat hearden sette it timmerfolk fan Hantsje ôf. Doe wie de plaets klear, op 'e ûlebuorden nei.
De boer liet der ûlebuorden yn sette, mar de oare moarns leinen se yn splinters op 'e groun. Dat gong in pear kearen sa. Doe hat hy der stiennen ûlebuorden yn oanbringe litten. Doe gong it goed, dy bleauwen deryn sitten.
De plaets krige de namme: de stiennen ûlebuorden.
't Wie needwaer, it stoarme dat it hwat die. Der wenne in boer yn Ingelum, dy syn plaets wie striemin. Hy wie sahwat oan 't omfallen ta. Dy pleats stie in eintsje bûten-út.
De boer hie nei 't doarp ta west en wie nou ûnderweis nei hûs ta. 't Wie op 'e joun.
Dêr kaem in man him opside, dy roun mei him del.
De boer sei tsjin him: "Ik sit bot oer myn âld spul yn, dat is striemin. Ik woe wol graech in nije plaets ha, mar dy kin 'k noait bitelje."
Doe sei dy ûnbikende: "Dêr hoechst net oer yn to sitten. As ik dyn siele krij, nei 't forstjerren krijstû in nije plaets fan my. Ik biloof dy dat dy klear wêze sil foardat moarns de hoanne kraeit. Is er dan noch net klear, dan kinstû dyn siele hâlde. Hoe liket dy dat ta?"
"Goed," sei de boer, "it giet oan."
De boer gong op bêd en praette der net oer mei syn frou. Dyselde nachts kaem Hantsje mei syn timmerfolk delsetten en dêr gong 't op in timmerjen.
De frou waerd der wekker fan en sei tsjin 'e boer: "Hwat giet it der hjir oan wei."
Mar hy sei net, hoe en hwat. Mar it timmerjen gong troch en 't minske hâldde oan. De boer moest har sizze hwat der gebeurde. Doe roun 't al nei de moarn.
Doe fortelde er it dan.
De boerinne giet fuort út it bêd wei en rint yn 't nachtjak nei 't hinnerib en dêr klapt se in pear kear yn 'e hannen en bigjint to kraeijen. Fuortdaliks jowt har eigen hoanne antwurd.
Doe't se dat hearden sette it timmerfolk fan Hantsje ôf. Doe wie de plaets klear, op 'e ûlebuorden nei.
De boer liet der ûlebuorden yn sette, mar de oare moarns leinen se yn splinters op 'e groun. Dat gong in pear kearen sa. Doe hat hy der stiennen ûlebuorden yn oanbringe litten. Doe gong it goed, dy bleauwen deryn sitten.
De plaets krige de namme: de stiennen ûlebuorden.
Onderwerp
VDK 1191A* - Voor de haan kraait boerderij bouwen 
VDK 1191A* - Voor de haan kraait boerderij bouwen 
ATU 0810A* - The Priest and the Devil.
ATU 0810A* - The Priest and the Devil.
Beschrijving
Een arme boer wil graag een nieuwe boerenplaats bouwen, maar het geld ontbreekt hem. De duivel stelt voor een nieuwe boerderij te bouwen in ruil voor de ziel van de boer na diens dood. De duivel verklaart de boerderij in één nacht te kunnen bouwen voor de haan kraait. Lukt dit niet, dan is het duivelspact ongeldig, aldus de duivel. De boer stemt met het voorstel in. De duivel - genaamd 'Hansje' - gaat met zijn handlangers aan de slag. Na veel aandringen weet de boerin uit haar man los te krijgen wat er buiten gaande is. De boerin spoedt zich naar buiten alwaar ze een aantal keer in haar handen klapt. Het geklap wekt de haan. Als de haan kraait, druipt Hansje af. De boerenplaats blijkt gereed op de uilenborden na. Alleen stenen uilenborden willen in de plaats blijven zitten. De plaats draagt voortaan de naam 'De stenen uilenborden'. Zo ontkwam de boer aan een duivelspact, maar kreeg hij toch een nieuwe plaats.
Bron
Collectie Jaarsma, verslag 1203, verhaal 6 (archief MI)
Commentaar
10 augustus 1979
Voor de haan kraait boerderij bouwen
Naam Overig in Tekst
Hantsje
Hantsje
Hansje
Hansje
Naam Locatie in Tekst
Ingelum
Ingelum
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21