Hoofdtekst
Der wie in boer, dy soe nei syn lân ta. Doe't er in ein fuort wie, seach er in grouwe slang, dy't ûnder in stien lei.
Dy slang koe dêr net weikomme.
Doe sei dy slang tsjin 'e boer: "Kinst my ek even helpe? Ik wol hjir sa graech wei, hwant ik forhongerje hjir."
"Ja," sei de boer. "dat ha 'k yn 'e gaten. Astû dêr wei komst, dan fretst my op." De slang biwearde dat er dat net dwaen soe en seurde sa lang dat de boer krige op 't lêst meilijen mei him en hy rolle de stien om, sadat it dier los wie.
Doe sei de slang: "Nou mat ik dy opfrette, hwant ik bin ophongere."
"Ja," sei de boer, "mar sa hienen wy net ôfpraet, hè? Mar doch even geduld. Sjoch, dêr komt Reintsje de foks oan. Dy sille wy even freegje of dit rjocht is."
De boer fortelde de fokse 't forhael. Doe frege de fokse oan 'e slang: "Hoe hastû dêr eins lein? Gean dêr noch ris lizzen, dan kin ik it sjen." Dat die de slang.
Doe sei de fokse tsjin 'e boer: "Tille jo de stien ris op."
Dat die de boer en doe lei de slang der wer ûnder, krekt as earst.
Doe sei de slang: "Nou matte jim my hjir ek wer weihelpe."
Doe sei Reintsje: "Dat woest wol, hè? Dû hast nyskes ek net folle tankberheit toand tsjinoer de boer, doe't er dy los makke. Dû krijst dyn fortsjinne loan."
En tsjin 'e boer sei Reintsje: "Lit him dêr mar stil lizze. Hy kin jo sa net opfrette."
Dy slang koe dêr net weikomme.
Doe sei dy slang tsjin 'e boer: "Kinst my ek even helpe? Ik wol hjir sa graech wei, hwant ik forhongerje hjir."
"Ja," sei de boer. "dat ha 'k yn 'e gaten. Astû dêr wei komst, dan fretst my op." De slang biwearde dat er dat net dwaen soe en seurde sa lang dat de boer krige op 't lêst meilijen mei him en hy rolle de stien om, sadat it dier los wie.
Doe sei de slang: "Nou mat ik dy opfrette, hwant ik bin ophongere."
"Ja," sei de boer, "mar sa hienen wy net ôfpraet, hè? Mar doch even geduld. Sjoch, dêr komt Reintsje de foks oan. Dy sille wy even freegje of dit rjocht is."
De boer fortelde de fokse 't forhael. Doe frege de fokse oan 'e slang: "Hoe hastû dêr eins lein? Gean dêr noch ris lizzen, dan kin ik it sjen." Dat die de slang.
Doe sei de fokse tsjin 'e boer: "Tille jo de stien ris op."
Dat die de boer en doe lei de slang der wer ûnder, krekt as earst.
Doe sei de slang: "Nou matte jim my hjir ek wer weihelpe."
Doe sei Reintsje: "Dat woest wol, hè? Dû hast nyskes ek net folle tankberheit toand tsjinoer de boer, doe't er dy los makke. Dû krijst dyn fortsjinne loan."
En tsjin 'e boer sei Reintsje: "Lit him dêr mar stil lizze. Hy kin jo sa net opfrette."
Onderwerp
AT 0155 - The ungrateful serpent returned to captivity   
ATU 0155 - The Ungrateful Snake Returned to Captivity.   
Beschrijving
Een boer wil een jammerende slang die vastzit onder een steen pas bevrijden als het dier belooft de boer niet op te eten. De slang belooft het maar wil als hij los is gelijk op de boer aanvallen omdat hij uitgehongerd is. De boer herinnert de slang eraan dat dit niet de afspraak was en schakelt Reintje de vos in. De sluwe vos vraagt de slang hierop geïnteresseerd hoe die dan precies onder de steen lag. Als de slang gaat liggen, legt de boer op aandringen van de vos snel de steen weer op de slang. De slang jammert dat hij weer los wil, maar de vos is niet te vermurwen: de slang krijgt zijn verdiende loon omdat hij zich niet aan zijn afspraak heeft gehouden en zich ondankbaar heeft betoond jegens de boer.
Bron
Collectie Jaarsma, verslag 1220, verhaal 1 (archief MI)
Commentaar
9 september 1979
The ungrateful serpent returned to captivity
Naam Overig in Tekst
Reintsje   
Reintje   
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21
