Hoofdtekst
Der wenne in faem by de boer. De greatfeint en de lytsfeint seinen tsjin har: "Astû ûnder dy koer krûpst, kinne wy dy ûnder 'e koer wei sjonge."
De faem sei: "Dat bistiet net."
Mar de lytsfeint hie al in ammerfol wetter ré stean.
Hja kaem ûnder 'e koer. De greatfeint bigoun to sjongen. Dy soe har ûnder 'e koer weisjonge.
Doe smiet de lytsfeint it ammerfol wetter oer de koer hinne. Doe wie se der samar ûnder wei.
(Dit ha se my yn 't Bilt forteld.)
De faem sei: "Dat bistiet net."
Mar de lytsfeint hie al in ammerfol wetter ré stean.
Hja kaem ûnder 'e koer. De greatfeint bigoun to sjongen. Dy soe har ûnder 'e koer weisjonge.
Doe smiet de lytsfeint it ammerfol wetter oer de koer hinne. Doe wie se der samar ûnder wei.
(Dit ha se my yn 't Bilt forteld.)
Beschrijving
Twee boerenknechten maken een meid wijs dat ze haar onder een mand vandaan kunnen zingen. De ene knecht heft hierop een lied aan terwijl de andere knecht een emmer water over de mand heengooit. De meid weet niet hoe snel ze onder de mand vandaan moet komen.
Bron
Collectie Jaarsma, verslag 1223, verhaal 11 (archief MI)
Commentaar
23 augustus 1979
Naam Locatie in Tekst
Bilt 
Bilt 
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21