Hoofdtekst
In omke fan ús mem wenne yn Toutenburg op Swarteweisein. (Toutenburg is fan 'e Ypey-stifting.) Hy hiet fan Romke en wie in fromme man. Mar sa hie 't net altyd west. Yn syn jonge jierren wie 't in earst raren-ien. It gong him noait to mâl. Hy wie in great spotter en flokte sahwat om 't oare wurd. In ûnforskillich man.
Hy woe noait fortelle hoe't er bikeard wie, mar ik bin it dochs gewaer woarn.
Hy wie boerefeint. Op in joun siet er mei syn maet yn 'e kroech yn Ryptsjerk. Let yn 'e nacht gong er dêr wei. Hy wie smoardronken. Hy kaem by de plaets fan 'e boer, dêr't er wenne. Hy moest de tsjernherne troch om yn 'e hûs to kommen. 't Wie nacht en roettsjuster.
Foar 't er fuortgien wie hie er sels de doarren ticht dien. Doe't er wer yn 'e hûs kaem stienen dy doarren wiidst iepen en 't wie dêr ljocht.
In swarte hân pakte him beet oan 'e iene kant en in ljochte hân oan 'e oare kant.
Mear wist er net, hwant de oare moarns ha se him dêr foun. Hy lei foaroer oer de drompel hinne.
Hy hat dagen biwusteloas lein.
Fan dy ûre ôf wie hy in oar minske. Hy hat noait wer flokt en wie bikeard. Tonei gong er geregeld nei de tsjerke ta. Syn kammeraet Jan flokte him út doe't er hearde dat omke bikeard wie. Doe sei omke Romke: "Mast mar oppasse hwatst seiste, hwant se kinne dy ek tsjinkomme."
Trije jier letter kaem Jan, dy't èk boerefeint wie, thús. Hy wie net dronken, der skeelde him neat. Hy moast troch de homeije hinne. Dêr stienen de boer syn beide wite hynders foar. De hikke sels stie wiidst iepen.
Se ha Jan de oare moarns foun. Hy lei foaroer tusken de beide hynders. Hy hat dêr in stive foet fan oerhâlden. Jan wenne yn Ryptsjerk. Nei dit foarfal wie Jan ek bikeard.
Hy woe noait fortelle hoe't er bikeard wie, mar ik bin it dochs gewaer woarn.
Hy wie boerefeint. Op in joun siet er mei syn maet yn 'e kroech yn Ryptsjerk. Let yn 'e nacht gong er dêr wei. Hy wie smoardronken. Hy kaem by de plaets fan 'e boer, dêr't er wenne. Hy moest de tsjernherne troch om yn 'e hûs to kommen. 't Wie nacht en roettsjuster.
Foar 't er fuortgien wie hie er sels de doarren ticht dien. Doe't er wer yn 'e hûs kaem stienen dy doarren wiidst iepen en 't wie dêr ljocht.
In swarte hân pakte him beet oan 'e iene kant en in ljochte hân oan 'e oare kant.
Mear wist er net, hwant de oare moarns ha se him dêr foun. Hy lei foaroer oer de drompel hinne.
Hy hat dagen biwusteloas lein.
Fan dy ûre ôf wie hy in oar minske. Hy hat noait wer flokt en wie bikeard. Tonei gong er geregeld nei de tsjerke ta. Syn kammeraet Jan flokte him út doe't er hearde dat omke bikeard wie. Doe sei omke Romke: "Mast mar oppasse hwatst seiste, hwant se kinne dy ek tsjinkomme."
Trije jier letter kaem Jan, dy't èk boerefeint wie, thús. Hy wie net dronken, der skeelde him neat. Hy moast troch de homeije hinne. Dêr stienen de boer syn beide wite hynders foar. De hikke sels stie wiidst iepen.
Se ha Jan de oare moarns foun. Hy lei foaroer tusken de beide hynders. Hy hat dêr in stive foet fan oerhâlden. Jan wenne yn Ryptsjerk. Nei dit foarfal wie Jan ek bikeard.
Onderwerp
SINSAG 0917 - Teufel (in Tiergestalt) erschreckt Sünder (Fluchende, Holzdiebe, Sonntagsschänder oder Spötter).   
Beschrijving
Een onverschillige vloeker is dronken op weg naar huis. Als hij bij zijn huis komt, staan de deuren wijd open en is het overal licht. Kort daarop wordt hij plotseling beetgepakt door een zwarte hand en een lichte hand. De man kan zich van het voorval verder niets herinneren maar wordt pas de volgende ochtend bewusteloos gevonden. Het heeft een aantal dagen geduurd eer de man weer bij bewustzijn was. Na het incident bekeert de man zich.
Bron
Collectie Jaarsma, verslag 1226, verhaal 4 (archief MI)
Commentaar
10 september 1979
Teufel (in Tiergestalt) erschreckt Sünder (Fluchende, Holzdiebe, Sonntagsschänder oder Spötter).
Naam Overig in Tekst
Toutenburg   
Swarteweisein   
Ypey-stifting   
Romke   
Jan   
Naam Locatie in Tekst
Ryptsjerk   
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21
