Hoofdtekst
In hear en in frou hienen in papegaei. Op in kear krigen se forname bisite. Doe moest de papegaei ta de salon út, hwant it beest flapte altyd alles der út hwat it to hearren krige en dat koe net ûnder sok fornaem selskip fansels. Dêrom brochten se de papegaei by de faem yn 'e keuken.
Doe't de bisite der wie, waerd der hyltyd belle nei de keuken. Dan moest de faem dit bringe, dan wer dat.
"Jakkes, dêr belje dy kringen al wer", sei de faem dan.
De oare moarns kaem de papegaei wer yn 'e salon.
Mefrou belle. Doe sei de papegaei: "Jakkes, dêr belje dy kringen al wer."
Doe't de bisite der wie, waerd der hyltyd belle nei de keuken. Dan moest de faem dit bringe, dan wer dat.
"Jakkes, dêr belje dy kringen al wer", sei de faem dan.
De oare moarns kaem de papegaei wer yn 'e salon.
Mefrou belle. Doe sei de papegaei: "Jakkes, dêr belje dy kringen al wer."
Beschrijving
Als een voornaam stel visite krijgt, wordt een onfatsoenlijke papegaai die er altijd van alles uitflapt in de keuken gezet. In de keuken hoort het dier de meid steeds 'Jakkes, daar bellen die krengen weer' zeggen. De volgende ochtend gebruikt de papegaai dezelfde bewoordingen als de vrouw belt.
Bron
Collectie Jaarsma, verslag 1227, verhaal 4 (archief MI)
Commentaar
20 september 1979
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21