CJ123603

Der wie in boer, dy hie in kou, dêr wie er ôfgryslike mâl mei. Dy kou roun noait by de oare kij yn 't lân, mar dy hie er altyd apart yn in kampke. Mar dy kou wie net rjocht by 't spul. Hy waerd aloan megerder. Dat hy gong nei de féarts. Dy sjocht it lân ris oer en doe sei er: "Dy kou, dy mat in bril ha."
"Hwer kin 'k dy krije?" frege de boer.
"Yn 'e Sakramintstrjitte to Ljouwert", sei de féarts.
De boer giet op stap nei Ljouwert ta. Yn 'e Sakramintstrjitte komt er by in joad.
"Nou matte jo wedzje om hûndert goune dat hwat ik ha mat jo net ha."
Doe sei de joad: "Dat sit. Siz it mar."
De boer sei: "Ik mat in kouwebril ha."
"Né," sei de joad, "dy ha 'k net." En hy joech de boer hûndert goune. "Mar," forfette de joad, "ik wit wol in adres dêr't jo torjochte kinne. Jo matte yn 'e Huzumer leane wêze."
Dat wie in hiel ein rinnen. Gau bellet de joad der hinne en fortelt syn maet hoe't er it mei dy boer hawn hat. Hy sei: "Ik haw him nou nei dy tastjûrd. Nou moatstû wedzje om 200 goune. Dan haw ik myn hûndert goune èk wer. Nou matte jo gau sa'n bril meitsje."
"Ofpraet", sei de kollega.
De boer komt by him. Hy seit: "Nou wol ík om 100 goune mei jo wedzje dat jo net ha hwat ik ha mat."
"Nou," seit de koopman, "ìk om 200 goune." Doe sei er: "Siz it mar."
Doe sei de boer: "Ik haw in team wite leghornpiken, mei in moaije wite hoanne. As it hok hwat drekkerich is, dan wurde de hintsjes sa smoarch, as de hoanne se trêddet. Nou mat ik in pear klompkes ha foar de hoanne. Dan kin hy de klompkes even útdwaen."
Fansels hie de koopman gjin hoanneklompkes. Dat de domme boer barde der noch 200 goune by.
(dit is in hiel âld forhael)

AT 1559C* - Some Things Not for Sale    AT 1559C* - Some Things Not for Sale   

ATU 1559C* - Some Things Not for Sale.    ATU 1559C* - Some Things Not for Sale.   

De lievelingskoe van een boer is er slecht aan toe en de veearts verklaart dat het dier een bril nodig heeft. De boer spoedt zich hierop naar de winkel van een koopman en wedt met hem voor honderd gulden dat de koopman niet heeft wat de boer hebben moet. Als de boer zijn wens bekend maakt, moet de koopman toegeven dat hij geen bril voor een koe heeft en betaalt hij de boer honderd gulden uit. De koopman raadt de boer hierop een adres aan waar ze wél koeienbrillen verkopen. Als de boer naar de opgegeven winkel loopt, belt de koopman zijn collega op om hem voor te bereiden op de komst van de man. De koopman vertelt zijn collega het verhaal en raadt hem aan voor tweehonderd gulden dezelfde weddenschap aan te gaan. Als de collega de weddenschap immers wint, kan die de koopman namelijk ook mooi diens honderd gulden terugbetalen. De boer gaat weer een weddenschap aan maar begint helemaal niet over koeienbrillen. Hij verklaart klompjes nodig te hebben voor de haan omdat die de rug van de kippen openklauwt. Ook deze koopman - die niet in het bezit van hanenklompjes is - moet de boer uitbetalen.

Collectie Jaarsma, verslag 1236, verhaal 3 (archief MI)

?

Some Things Not for Sale

Huzumer    Huzumer   

Ljouwert    Ljouwert   

Sakramintstrjitte    Sakramintstrjitte   

2013-03-01 14:46:21