Hoofdtekst
Myn wiif hat in suster hawn, dy is mar tolve en in healjier âld woarn. Doe't se al tige min wie en hast op har stjerbêd lei forstoar der hjir yn Stiensgea in famke, dat hiet fan Geeske. Dat famke koe se tige skoan.
Mar myn skoanâlden fortelden har net dat dy stoarn wie, omt se tochten dat hja har dat to bot oanlûke soe. Dat leed woenen se har bisparje.
Mar dyselde deis, krekt foar har dea, wienen har lêste wurden: "Dach Geeske, bistû der èk?" Doe luts hja efkes mei de mûle en wei wie se.
Mar myn skoanâlden fortelden har net dat dy stoarn wie, omt se tochten dat hja har dat to bot oanlûke soe. Dat leed woenen se har bisparje.
Mar dyselde deis, krekt foar har dea, wienen har lêste wurden: "Dach Geeske, bistû der èk?" Doe luts hja efkes mei de mûle en wei wie se.
Beschrijving
Ouders vertellen hun doodzieke dochter niets over de dood van een ander meisje - Geeske - omdat ze denken dat hun dochter te zwak is om dat nieuws aan te kunnen. Als het meisje op het punt staat te sterven, fluistert ze 'Dag Geeske, ben jij er ook?'.
Bron
Collectie Jaarsma, verslag 829, verhaal 5 (archief MI)
Commentaar
2 juni 1971
Naam Overig in Tekst
Geeske   
Naam Locatie in Tekst
Stiensgea   
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21
