CJ083708

Der wie in doomny, dy hie in faem en hy hie èk in papegaei. As de doomny fuort moest, sei er earst altyd tsjin 'e papegaei: "Mast goed sjen hwat der hjir allegear gebeurt sa lang as ik der net bin hear."
Dat die de papegaei altyd trou en as de doomny wer thús wie, krige er it forslach to hearren.
Op in kear, doe moest de doomny wer fuort. Hy sei tsjin Lorre: "Wolst hjoed der wol goed om tinke hwat der gebeurt yn 'e hûs?" En doe gong er fuort.
Mar de faem gong hinne en dy noadige gau har feint út om to kommen. Mar earst sette se de papegaei ûnder in koperen earnamer, omdat dy altyd alles forklapte.
En doe bigong se to itensieden en pankoeken to bakken.
Fan alles it lekkerste. En dat ieten dy faem en dy feint dêr togearre op.
Doe't de doomny de jouns thúskom frege er de papegaei: "Hast ek hwat fornom?"
"Jazeker," sei de papegaei, "toen de hemel van koper was, gingen de pannen van snotterdesnot."

VDK 0237B* - Toen de hemel van koper was    VDK 0237B* - Toen de hemel van koper was   

Een dominee vraagt zijn papegaai altijd wat er gebeurd is als de dominee van huis is geweest. Als de dominee weer eens weg is, zet de dienstmeid de vogel uit voorzorg een koperen emmer over de kop. Als de meid de papegaai het zicht ontnomen heeft, kan ze haar gang gaan en begint ze de heerlijkste maaltijden te bereiden. Samen met haar vriend - die voor deze gelegenheid speciaal gekomen is - eet ze alles met smaak op. Als de dominee thuiskomt en de papegaai vraagt of er nog nieuws is, antwoordt de papegaai 'Toen de hemel van koper was, gingen de pannen van snotterdesnot'.

Collectie Jaarsma, verslag 837, verhaal 8 (archief MI)

9 juni 1971

Toen de hemel van koper was

Lorre    Lorre   

2013-03-01 14:46:21