Hoofdtekst
Der wienen in ezel en in houn en in kat en in hoanne, dy hienen by har thús gjin plak mear. Hja bisluten der mei har fjouweren as musikanten op út to gean.
Hja hienen de hiele dei roan, doe kommen se yn in great, donker bosk. It woarde al nacht en sy moesten om in ûnderdak sjen. Doe fleach de hoanne boppe yn in hege beam om to sjen as er ek in ljochtsje gewaer wurde koe. En doe seach er in ljochtsje, dat moest fan in hûs wêze. Dêr setten se op ta. De blinen sieten ticht, mar yn elk blyn wie in hartsje, dêr skynde ljocht troch. De lju dy't dêr wennen, leinen dus noch net op bêd.
Doe gong de ezel mei de foarpoaten yn 't finsterbank stean, de houn gong op syn rêch stean, dêr de kat boppeop, en dêr de hoanne wer boppeop.
Sa koe de hoanne krekt troch sa'n hartsje hinne sjen.
Doe seach er dat dêr rovers by de tafel stienen. Dy tafel wie fol mei lekker iten.
De fjouwer dieren hienen wol sin oan in hap. Se hienen de hiele dei roan. Sy moesten sjen, dat se dy rovers der út krije koenen, dan wie 't iten foar har. Doe joegen se alle fjouwer tagelyk lûd, sa bot as se koenen. De ezel bigong to balten, de houn to blaffen, de kat to miauwen en de hoanne to kraeijen. Dat hearde ôfgryslike raer. De rovers woarden sa binaud, dat sy stouden ta 't hûs út en sy ha har dêr noait wer sjen litten. De fjouwer dieren gongen by de tafel sitten en ieten har goed sêd. En hja binne dêr bleaun to wenjen.
Hja hienen de hiele dei roan, doe kommen se yn in great, donker bosk. It woarde al nacht en sy moesten om in ûnderdak sjen. Doe fleach de hoanne boppe yn in hege beam om to sjen as er ek in ljochtsje gewaer wurde koe. En doe seach er in ljochtsje, dat moest fan in hûs wêze. Dêr setten se op ta. De blinen sieten ticht, mar yn elk blyn wie in hartsje, dêr skynde ljocht troch. De lju dy't dêr wennen, leinen dus noch net op bêd.
Doe gong de ezel mei de foarpoaten yn 't finsterbank stean, de houn gong op syn rêch stean, dêr de kat boppeop, en dêr de hoanne wer boppeop.
Sa koe de hoanne krekt troch sa'n hartsje hinne sjen.
Doe seach er dat dêr rovers by de tafel stienen. Dy tafel wie fol mei lekker iten.
De fjouwer dieren hienen wol sin oan in hap. Se hienen de hiele dei roan. Sy moesten sjen, dat se dy rovers der út krije koenen, dan wie 't iten foar har. Doe joegen se alle fjouwer tagelyk lûd, sa bot as se koenen. De ezel bigong to balten, de houn to blaffen, de kat to miauwen en de hoanne to kraeijen. Dat hearde ôfgryslike raer. De rovers woarden sa binaud, dat sy stouden ta 't hûs út en sy ha har dêr noait wer sjen litten. De fjouwer dieren gongen by de tafel sitten en ieten har goed sêd. En hja binne dêr bleaun to wenjen.
Onderwerp
AT 0130 - The Animals in Night Quarters (Bremen City Musicians) 
AT 0130 - The Animals in Night Quarters (Bremen City Musicians) 
ATU 0130 - The Animals in Night Quarters.
ATU 0130 - The Animals in Night Quarters.
SINAT 0130 - Die Tiere im Nachtquartier
SINAT 0130 - Die Tiere im Nachtquartier
VDK 0130 - The Animals in Night Quarters (Bremen City Musicians)
VDK 0130 - The Animals in Night Quarters (Bremen City Musicians)
Beschrijving
Een ezel, hond, kat en haan voor wie geen plaats meer is trekken eropuit om hun geluk als muzikant te beproeven. Als de vier dieren de hele dag gelopen hebben, gaan ze in een donker bos op zoek naar een slaapplaats. Geleid door een lichtje dat door de haan opgemerkt is bereikt het viertal uiteindelijk een huis. De ezel gaat met zijn voorpoten in de vensterbank staan, met op zijn rug achtereenvolgens de hond, de kat en de haan. De haan kan precies door een hartje in het raam heen kijken en ziet een stel rovers rond een tafel vol eten zitten. De ezel, hond, kat en haan beginnen tegelijk te balken, blaffen, miauwen en kraaien om de rovers uit het huis te verjagen. De rovers worden zo bang dat ze op de vlucht slaan. De dieren gaan aan tafel en laten zich het goed smaken. De dieren blijven in het huis wonen.
Bron
Collectie Jaarsma, verslag 837, verhaal 9 (archief MI)
Commentaar
9 juni 1971
The Animals in Night Quarters (Bremen City Musicians)
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21