Hoofdtekst
Der wie us in doomny dy koe omraek preekje. Mar hy mocht de dingen graech hwat forgreatsje en dêr koe de gemeente min oer.
Op in kear hâldde de tsjerkerie dêr in forgadering oer. Hwa fan har wie sa moedich om it doomny ûnder 't eech to bringen dat er de saek forgreate?
Sy sieten oant let op 'e joun byelkoar, mar der wie net ien dy't doarst.
Doe kom de koster om de doarren to sluten.
't Woarde bêdtiid. Doe fregen se de koster, as dy it tsjin doomny sizze woe.
"Toe dan mar", sei de koster, hy soe 't wol sizze.
Mar doe't de lju fuort wienen, hy hy der al spyt fan. Hy koe der de hiele nacht net fan sliepe en gong der yntiids al wer ôf.
De doomny wie ek al bitiid út 'e fearren.
Doe teach de koster de dryste skuon oan en gong nei doomny ta.
Hy sei: "Sa en sa sit it, doomny. De gemeente klaget der oer dat jo de dingen sa forgreatsje."
Doomny sei: "Dit is al hwat in boel. Hoe matte wy dit ha?"
Mar de koster wist rie. Hy sei: "Ik gean foaroan yn 'e tsjerke sitten. As jo forgreatsje, sil ik - eh - eh - sizze."
Ofpraet.
Doomny praette oer Simson. Hy sei: "Simson ving vossen met staarten van één meter vijfenzeventig."
Eh... eh... sei de koster.
Doomny tochte: "Dit is mis."
"Eh - ik bedoel: één meter."
De koster sei: "Eh... eh..."
Doomny sei: "Vijf en zeventig centimeter."
De koster wer: "Eh... eh..."
Doe sei doomny: "Ja mar ho ris efkes. As ik se noch koarter meitsje, hoe kinne se dan oan elkoar?"
De koster antwurde: "Dat is ek sa, doomny, mar ik forslikte my yn in prûmke."
Op in kear hâldde de tsjerkerie dêr in forgadering oer. Hwa fan har wie sa moedich om it doomny ûnder 't eech to bringen dat er de saek forgreate?
Sy sieten oant let op 'e joun byelkoar, mar der wie net ien dy't doarst.
Doe kom de koster om de doarren to sluten.
't Woarde bêdtiid. Doe fregen se de koster, as dy it tsjin doomny sizze woe.
"Toe dan mar", sei de koster, hy soe 't wol sizze.
Mar doe't de lju fuort wienen, hy hy der al spyt fan. Hy koe der de hiele nacht net fan sliepe en gong der yntiids al wer ôf.
De doomny wie ek al bitiid út 'e fearren.
Doe teach de koster de dryste skuon oan en gong nei doomny ta.
Hy sei: "Sa en sa sit it, doomny. De gemeente klaget der oer dat jo de dingen sa forgreatsje."
Doomny sei: "Dit is al hwat in boel. Hoe matte wy dit ha?"
Mar de koster wist rie. Hy sei: "Ik gean foaroan yn 'e tsjerke sitten. As jo forgreatsje, sil ik - eh - eh - sizze."
Ofpraet.
Doomny praette oer Simson. Hy sei: "Simson ving vossen met staarten van één meter vijfenzeventig."
Eh... eh... sei de koster.
Doomny tochte: "Dit is mis."
"Eh - ik bedoel: één meter."
De koster sei: "Eh... eh..."
Doomny sei: "Vijf en zeventig centimeter."
De koster wer: "Eh... eh..."
Doe sei doomny: "Ja mar ho ris efkes. As ik se noch koarter meitsje, hoe kinne se dan oan elkoar?"
De koster antwurde: "Dat is ek sa, doomny, mar ik forslikte my yn in prûmke."
Onderwerp
AT 1920D - The Liar Reduces the Size of his Lie   
ATU 1920D - The Liar Reduces the Size of his Lie.   
Beschrijving
Gemeenteleden besluiten een dominee die altijd erg overdrijft in de preek op diens gedrag aan te spreken. De koster verklaart zich bereid de taak op zich te nemen. De koster spreekt hierop met de dominee af, dat de koster zal kuchen - 'eh..eh' - zodra de dominee overdrijft. Als de dominee in de daaropvolgende preek over Simson praat, begint het al weer: 'Simson ving vossen met staarten van één meter vijfenzeventig'. De dominee maakt de staarten steeds iets korter, maar als de koster blijft kuchen geeft de dominee het op. De koster blijkt te kuchen omdat hij zich verslikt heeft.
Bron
Collectie Jaarsma, verslag 843, verhaal 1 (archief MI)
Commentaar
26 juni 1971
The Liar Reduces the Size of his Lie
Naam Locatie in Tekst
Simson   
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21
