Hoofdtekst
Der wie in boer, dy hie in arbeider. Dy arbeider woe dêr wei, mar de boer woe him graech hâlde. Op 't lêst sei de arbeider: "Ik sil bliuwe, mar dan wol 'k ien dei yn 't jier baes wêze, en ik wol sèls wite, hokker dei dat wêze sil."
Doe sei de boer: "Dat is my noedlik genôch, jong. Hwant dû kinst op sa'n dei nuver hwat útheve. Dû kinst by wize fan sprekken myn hiele fésteapel wol forkeapje."
Mar de arbeider sei: "Né, dat sil net gebeure. Jo sille der alhiel gjin skea fan ha."
Dat, doe gong it oan.
De boer gong op freed faek nei stêd ta, En dan kom der gauris in fremde mynhear, dy frijde wylst mei de frou. Dat wist de boer net, mar de feint donderse skoan.
't Wie wer op in freed. De boer soe nei stêd ta. De fremde hear siet al forskûle yn in kast. Dat wist de arbeider.
Doe't de boer al fan 't hiem wie, rôp er him werom. Hy sei: "Hjoed thús bliuwe. Hjoed bin ik baes."
It gong de boer net rjocht nei 't sin, mar 't wie nou ienkear ôfpraet, dat hy kom werom en die de âld klean wer oan.
Doe sei de arbeider tsjin 'e boer: "Nou krije wy dizze kast en dy mat op 'e wein." Togearre tilden se de kast op 'e wein.
Doe rieden se dêrmei fuort.
Doe't se op 'e brêge wienen, woarde de kast optild en dy soe yn 't wetter smiten wurde.
Doe bigong de keardel, dy't dêr yn siet, to razen.
Doe hellen se him der út en doe moest er bilove, dat er noait wer by de frou komme soe.
Hy hat der noait wer west.
Doe sei de boer: "Dat is my noedlik genôch, jong. Hwant dû kinst op sa'n dei nuver hwat útheve. Dû kinst by wize fan sprekken myn hiele fésteapel wol forkeapje."
Mar de arbeider sei: "Né, dat sil net gebeure. Jo sille der alhiel gjin skea fan ha."
Dat, doe gong it oan.
De boer gong op freed faek nei stêd ta, En dan kom der gauris in fremde mynhear, dy frijde wylst mei de frou. Dat wist de boer net, mar de feint donderse skoan.
't Wie wer op in freed. De boer soe nei stêd ta. De fremde hear siet al forskûle yn in kast. Dat wist de arbeider.
Doe't de boer al fan 't hiem wie, rôp er him werom. Hy sei: "Hjoed thús bliuwe. Hjoed bin ik baes."
It gong de boer net rjocht nei 't sin, mar 't wie nou ienkear ôfpraet, dat hy kom werom en die de âld klean wer oan.
Doe sei de arbeider tsjin 'e boer: "Nou krije wy dizze kast en dy mat op 'e wein." Togearre tilden se de kast op 'e wein.
Doe rieden se dêrmei fuort.
Doe't se op 'e brêge wienen, woarde de kast optild en dy soe yn 't wetter smiten wurde.
Doe bigong de keardel, dy't dêr yn siet, to razen.
Doe hellen se him der út en doe moest er bilove, dat er noait wer by de frou komme soe.
Hy hat der noait wer west.
Onderwerp
AT 1358B - Husband Carries Off Box Containing Hidden Paramour 
AT 1358B - Husband Carries Off Box Containing Hidden Paramour 
ATU 1358B - Husband Carries Off Box Containing Hidden Lover
ATU 1358B - Husband Carries Off Box Containing Hidden Lover
Beschrijving
Een arbeider wilde nog wel een jaar bij een boer werken, op voorwaarde dat hij een dag de baas mocht zijn. Dat was goed. Op vrijdag ging de boer vaak naar de markt. Zijn vrouw ging dan meestal vreemd met een andere man. Op een vrijdag wilde de boer juist vertrekken, toen de arbeider hem terugriep, en zei dat hij die dag de baas wilde zijn. Hij gaf de boer opdracht een kast op de wagen te tillen. In die kast had de minnaar zich verstopt. Onderweg gooiden ze de kist in het water. Toen kwam de boer erachter dat er iemand in zat. Ze hebben de minnaar bevrijd en hem laten beloven om nooit meer terug te komen.
Bron
Corpus Jaarsma, verslag 849, verhaal 8
Commentaar
9 juli 1971
Husband Carries Off Box Containing Hidden Paramour
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21