Hoofdtekst
Doe't skoanheit syn suster noch in famke wie, siet dy bot yn 't lijen. Hja gûlde altyd. Doe wienen der guon, dy seinen: Dat bern kin wolris bitsjoend wêze.
Mar dêr woe beppe neat fan leauwe.
Der kom faek in naeister by harren, dy't deis foar har naeide.
Op in kear, doe't it bern wer bot raesde makken se de jouns it kessen iepen, dêr't it bern de holle op hie. De naeister wie doe al fuort. Doe siet dêr in krâns yn dat kessen mei allegear snypsels der yn binaeid fan it skelkje, dêr't de naeister dy deis oan naeid hie.
Dy moest hja dêr yn tsjoend ha.
"Ik woe 't net leauwe," sei beppe, "mar nou mat ik it leauwe."
Mar dêr woe beppe neat fan leauwe.
Der kom faek in naeister by harren, dy't deis foar har naeide.
Op in kear, doe't it bern wer bot raesde makken se de jouns it kessen iepen, dêr't it bern de holle op hie. De naeister wie doe al fuort. Doe siet dêr in krâns yn dat kessen mei allegear snypsels der yn binaeid fan it skelkje, dêr't de naeister dy deis oan naeid hie.
Dy moest hja dêr yn tsjoend ha.
"Ik woe 't net leauwe," sei beppe, "mar nou mat ik it leauwe."
Onderwerp
TM 3101 - Heks maakt kind (mens, dier) ziek   
Beschrijving
Een klein meisje huilde heel vaak. De mensen dachten dat ze betoverd was, en de ouders vonden in het kussen een krans. In die krans zaten allemaal draadjes van het schortje waar de naaister die dag aan gewerkt had. Zij had dus het kind betoverd.
Bron
Corpus Jaarsma, verslag 850, verhaal 4
Commentaar
10 juni 1971
Heks maakt kind (mens) ziek
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21
