Hoofdtekst
Hindrik Holthuis, dat wie syn heit. De Holthuzen binne ôfkomstich fan Dútslân. 't Wie earlik folk mei in goed karakter. Mar o hwat wie Hindrik in raren-ien yn syn jonge jierren. Hy flokte as in ketter en hie rounom de gek mei. Faek wied er dronken.
Hy is op in kear smiten woarn troch de kweade. Guon sizze dat er doe bikom wie, mar ik haw ek wolris fortellen heard dat dat in oare oarsaek hawn hat.
Doe't hy smiten woarn wie krige er dêr in stive skonk fan. Doe moest er mei dy skonk yn in soarte fan houten bak sitte. Dy skonk moest wiet bliuwe.
Syn mem bisprinkele de skonk mei hwat wetter út 'e amer, mar dan ûntkrige er har de amer mei in grou flokwurd en hy smiet de hiele amer mei wetter oer de skonk.
De skonk woarde better en hy mocht wer in eintsje kuijerje. Hy hie ta gewoante, as er in pear bern seach, dan sei er: Nou matte jimme ris goed flokke, dan krije jim elk in sint. Dy bern dienen dat dan.
Doe't Hindrik der út gong, seach syn mem him nei. Hy gong de kant út nei de kroech. Syn mem woarde kjel. O, o, tocht se, nou sûpt er him wer dronken. En doe bigong se to bidden. Hiel ynmoedich. En dat hat it dien.
Doe't er sahwat op healwei wie, gong er net rjochtút nei de kroech, mar hy sloech links ôf. Doe kom er by Anders Spoelstra en syn wiif tolânne. Dat wienen hiele bêste frome minsken. Better plak hied er noait krije kind.
Dy minsken ha sa lang mei him praet, dat hy is der troch bikeard. Hy woarde in froom man dy't alle sneinen nei tsjerke ta gong. Hy woarde lieder fan de sondagsskoalle, hy krige in bistjûrsfunksje yn 'e tsjerke en woarde foarsjonger. Ek hat er faek preeklêzen.
Hy is op in kear smiten woarn troch de kweade. Guon sizze dat er doe bikom wie, mar ik haw ek wolris fortellen heard dat dat in oare oarsaek hawn hat.
Doe't hy smiten woarn wie krige er dêr in stive skonk fan. Doe moest er mei dy skonk yn in soarte fan houten bak sitte. Dy skonk moest wiet bliuwe.
Syn mem bisprinkele de skonk mei hwat wetter út 'e amer, mar dan ûntkrige er har de amer mei in grou flokwurd en hy smiet de hiele amer mei wetter oer de skonk.
De skonk woarde better en hy mocht wer in eintsje kuijerje. Hy hie ta gewoante, as er in pear bern seach, dan sei er: Nou matte jimme ris goed flokke, dan krije jim elk in sint. Dy bern dienen dat dan.
Doe't Hindrik der út gong, seach syn mem him nei. Hy gong de kant út nei de kroech. Syn mem woarde kjel. O, o, tocht se, nou sûpt er him wer dronken. En doe bigong se to bidden. Hiel ynmoedich. En dat hat it dien.
Doe't er sahwat op healwei wie, gong er net rjochtút nei de kroech, mar hy sloech links ôf. Doe kom er by Anders Spoelstra en syn wiif tolânne. Dat wienen hiele bêste frome minsken. Better plak hied er noait krije kind.
Dy minsken ha sa lang mei him praet, dat hy is der troch bikeard. Hy woarde in froom man dy't alle sneinen nei tsjerke ta gong. Hy woarde lieder fan de sondagsskoalle, hy krige in bistjûrsfunksje yn 'e tsjerke en woarde foarsjonger. Ek hat er faek preeklêzen.
Onderwerp
SINSAG 0917 - Teufel (in Tiergestalt) erschreckt Sünder (Fluchende, Holzdiebe, Sonntagsschänder oder Spötter).   
Beschrijving
Een man was een grote spotter in zijn jonge jaren. Hij vloekte en dronk heel veel. Kinderen liet hij wel eens vloeken voor een paar centen. Op een keer werd hij door de duivel over de dijk gesmeten. Hij hield er een stijf been aan over. Met dat been moest hij toen in een soort houten bak zitten, en het nat houden. Toen hij beter was, wilde hij meteen weer naar de kroeg gaan. Maar zijn moeder ging zitten bidden. Toen is hij bij hele vrome mensen binnen gekomen. Die hebben heel lang met hem gesproken, en sindsdien heeft hij zich bekeerd. Hij is een heel vroom man geworden.
Bron
Corpus Jaarsma, verslag 852, verhaal 8
Commentaar
17 juni 1971
Teufel (in Tiergestalt) erschreckt Sünder (Fluchende, Holzdiebe, Sonntagsschänder oder Spötter).
Naam Overig in Tekst
Hindrik Holthuis   
Anders Spoelstra   
Naam Locatie in Tekst
Dútslân   
Duitsland   
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21
