Hoofdtekst
Yn 'e Smoarhoeke yn 'e Harkema stoar in frou. Doe krige se in deadskleed mei yn 'e kiste, dat wie ryklik lang. Nei in skoftsje kom dat minske jouns by de glêzen bûtendoar fan it hûs dêr't se yn wenne hie. En dan sei se: "To lang... to lang..."
Dat gebeurde de iene joune nei de oare.
Doe op in kear seinen se tsjin 't minske: "Skuor der dan in stik ôf." Doe hearden se dat it linnen stikken skuord woarde. Nei dy tiid ha se har net wer fornom.
Dat gebeurde de iene joune nei de oare.
Doe op in kear seinen se tsjin 't minske: "Skuor der dan in stik ôf." Doe hearden se dat it linnen stikken skuord woarde. Nei dy tiid ha se har net wer fornom.
Beschrijving
Een vrouw werd begraven met een nogal lang doodskleed. Na een tijdje kwam ze elke avond bij haar oude huis spoken, en dan zei ze 'te lang, te lang'. Op een keer zeiden de mensen dat ze er dan een stuk vanaf moest scheuren. Toen hoorden ze het geluid van linnen dat gescheurd wordt, en sindsdien is de vrouw niet meer komen spoken.
Bron
Corpus Jaarsma, verslag 852, verhaal 9
Commentaar
17 juni 1971
Naam Locatie in Tekst
Smoarhoeke   
Harkema   
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21
