Hoofdtekst
Der wie in doomny, dy woarde de nachts helle by in âld-minske. It wie in hiel ein rinnen. 't Wie alhiel fan Bomkleaster nei Readskuorre ta.
Dêr to Readskuorre stie in boereplaets en dêr tichteby in arbeiderswente en dêr wenne dat âlde minske yn.
Dat âld-minske wie siik. Sy gong altyd fan 'e kelder yn 'e gong en fan 'e gong yn 'e kelder. Der sieten reade fiouwerkante stiennen yn 'e kelder en de trap wie dêr ek fan makke. Sy gong altyd by de trap del yn 'e kelder, in hiele dei troch, en fan 'e kelder by de trap op nei de gong, en dan mar wer. De stiennen woarden sa bot útroan, dat der bleau op 't lêst hast neat mear fan oer.
't Wie in fremd minske om to sjen. Sy hie ôfgryslik lang hier.
Doe krige de doomny op in joun let boadskip, sy woe graech dat hy noch even kom. De húshâldster en ek oare minsken warskôgen de doomny en seinen, hy moest dêr sa let net mear hinne. Dat wie fiersto gefaerlik.
Mar doomny steurde him dêr net oan, hy gong op stap.
Doe wienen der in man of trije, dy hienen 't op him forsjoen. Dy woenen him forsûpe yn 'e sleat, hwant hy moest oer in houtsje hinne.
Hja sieten ûnder in houtsje, dêr't doomny oerhinne moest.
As hy der oan ta is, sille se him by de fuotten pakke en him yn 'e sleat wippe en sa forsûpe litte.
Mar doe woarden se hiel bot kjel, hwant doe wie dêr in wite keardel foar en in wite keardel achter doomny.
Hij werd door engelen bewaakt.
De ingels pasten op him dat se him net yn 'e sleat krije koenen. Dy wienen troch God stjûrd.
Sels wist hy dêr neat fan.
Dêr to Readskuorre stie in boereplaets en dêr tichteby in arbeiderswente en dêr wenne dat âlde minske yn.
Dat âld-minske wie siik. Sy gong altyd fan 'e kelder yn 'e gong en fan 'e gong yn 'e kelder. Der sieten reade fiouwerkante stiennen yn 'e kelder en de trap wie dêr ek fan makke. Sy gong altyd by de trap del yn 'e kelder, in hiele dei troch, en fan 'e kelder by de trap op nei de gong, en dan mar wer. De stiennen woarden sa bot útroan, dat der bleau op 't lêst hast neat mear fan oer.
't Wie in fremd minske om to sjen. Sy hie ôfgryslik lang hier.
Doe krige de doomny op in joun let boadskip, sy woe graech dat hy noch even kom. De húshâldster en ek oare minsken warskôgen de doomny en seinen, hy moest dêr sa let net mear hinne. Dat wie fiersto gefaerlik.
Mar doomny steurde him dêr net oan, hy gong op stap.
Doe wienen der in man of trije, dy hienen 't op him forsjoen. Dy woenen him forsûpe yn 'e sleat, hwant hy moest oer in houtsje hinne.
Hja sieten ûnder in houtsje, dêr't doomny oerhinne moest.
As hy der oan ta is, sille se him by de fuotten pakke en him yn 'e sleat wippe en sa forsûpe litte.
Mar doe woarden se hiel bot kjel, hwant doe wie dêr in wite keardel foar en in wite keardel achter doomny.
Hij werd door engelen bewaakt.
De ingels pasten op him dat se him net yn 'e sleat krije koenen. Dy wienen troch God stjûrd.
Sels wist hy dêr neat fan.
Onderwerp
VDK 0770A* - De engelenwacht 
VDK 0770A* - De engelenwacht 
sinVDK 0770A* - Die Engelwache
sinVDK 0770A* - Die Engelwache
Beschrijving
Er was eens een oud, ziek vrouwtje dat de hele dag naar de kelder op en neer liep. Op een avond riep ze de dominee bij zich. De mensen waarschuwden hem niet te gaan, dat het te gevaarlijk was zo in het donker, maar daar trok de dominee zich niets van aan. Onder een bruggetje wachtten drie mannen de dominee op, ze wilden hem verdrinken. Maar toen de dominee over de brug liep, liepen er voor en achter hem een witte kerel. Dit waren engelen, die de dominee beschermden. De dominee had het helemaal niet doorgehad.
Bron
Corpus Jaarsma, verslag 853, verhaal 6
Commentaar
24 juni 1971
De engelenwacht
Naam Overig in Tekst
Bomklooster
Bomklooster
Readskuorre
Readskuorre
Naam Locatie in Tekst
Bomkleaster
Bomkleaster
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21