Hoofdtekst
Myn âldste suster Janke lei noch yn 'e widze. Hja is nou al stoarn. Mar doe yn dy tiid kom der altyd in bolkoerrinster by heit en dy oan 'e doar. En dan sei se: "Mei 'k even 't popke sjen?"
Dat sei se dan troch de doar. It bern wie lang net goed, it woarde rûch fan megerens. Heit sei tsjin mem: "Nou mast dy âlde duvel hjir net wer yn 'e hûs komme litte."
Doe leinen se duveldrek ûnder 't matsje bûtendoar, dat op 'e stûpe lei.
Doe hie de bolkoerrinster foar de stûpe omstrampele en omstrampele. Sy koe net oer de stûpe hinnekomme.
Doe hat se net wer frege nei 't famke en Janke woarde al gau wer better.
Dat sei se dan troch de doar. It bern wie lang net goed, it woarde rûch fan megerens. Heit sei tsjin mem: "Nou mast dy âlde duvel hjir net wer yn 'e hûs komme litte."
Doe leinen se duveldrek ûnder 't matsje bûtendoar, dat op 'e stûpe lei.
Doe hie de bolkoerrinster foar de stûpe omstrampele en omstrampele. Sy koe net oer de stûpe hinnekomme.
Doe hat se net wer frege nei 't famke en Janke woarde al gau wer better.
Onderwerp
TM 3101 - Heks maakt kind (mens, dier) ziek   
Beschrijving
Een kleine baby wilde maar niet groeien. Er kwam vaak een oude vrouw aan de deur met een broodmand, die dan altijd graag even naar het kindje kwam kijken. De mensen dachten dat zij het kind had betoverd, en deden duivelsdrek onder de drempel. Sindsdien kwam ze niet meer binnen, en vroeg ze ook niet meer naar de baby. Die is toen al gauw beter geworden.
Bron
Corpus Jaarsma, verslag 853, verhaal 9
Commentaar
24 juni 1971
Heks maakt kind (mens) ziek
Naam Overig in Tekst
Janke   
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21
