Hoofdtekst
Op in iere moarn yn 'e simmer, likernoch om twa ûre hinne ried ik mei myn kameraed út 'e Westerein wei nei 't wurk ta, op 'e fyts. Wy wienen sahwat oan 't Suderstasjon ta, doe fleach dêr de gestalte fan in frommeske dwars oer de wei hinne. Foar ús. It sweefde. Wy woarden alderheislikste kjel. It woarde wei oan 'e oare kant tusken 'e beammen. It gebeurde krekt foar it hûs oer dêr't Piters Willemke wenne. Dat wie in tsjoenster, dy hat it west.
As bern wienen wy fjûrbinaud foar de egen fan Willemke. Dy wienen stiel-blau. Net ien doarst dêr in kopke kofje op to drinken.
As bern wienen wy fjûrbinaud foar de egen fan Willemke. Dy wienen stiel-blau. Net ien doarst dêr in kopke kofje op to drinken.
Onderwerp
SINSAG 0475 - Spuk in Gestalt einer lebendigen Person.
  
Beschrijving
Twee jongemannen zagen op een nacht een vrouwengestalte over de weg zweven.
Niemand durfde bij een vrouw koffie te drinken omdat ze van die staalblauwe ogen had.
Niemand durfde bij een vrouw koffie te drinken omdat ze van die staalblauwe ogen had.
Bron
Corpus Jaarsma, verslag 865, verhaal 3
Commentaar
24 juli 1971
Spuk in Gestalt einer lebendigen Person.
Naam Overig in Tekst
Suderstasjon   
Zuiderstation   
Piters Willemke   
Naam Locatie in Tekst
Westerein   
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21
