Hoofdtekst
Hanne Aefke wie in earm minske. Hja hie 't och sa krap.
Op in kear moest se nei Sumar ta. Fan 'e Sumarreheide ôf wie 't koartste paed oer de Pasterijelânnen. Mar dêr wie 't ûnfeilich, dêr spoeke it, fral op it trêdde stik lân, yn 'e bocht.
Hanne hie sa'n forlet fan jild, dat ûnderweis winske se dat se jild fine mocht. En doe't se op 't trêdde stik wie, by de bocht, doe lei dêr in beursfol jild. Mar Hanne doarst it net op to krijen, hwant it doogde dêr net op dat plak en sy tocht net oars, as dit wie it wurk fan 'e duvel.
Hja hie dat net winskje mocht.
Op in kear moest se nei Sumar ta. Fan 'e Sumarreheide ôf wie 't koartste paed oer de Pasterijelânnen. Mar dêr wie 't ûnfeilich, dêr spoeke it, fral op it trêdde stik lân, yn 'e bocht.
Hanne hie sa'n forlet fan jild, dat ûnderweis winske se dat se jild fine mocht. En doe't se op 't trêdde stik wie, by de bocht, doe lei dêr in beursfol jild. Mar Hanne doarst it net op to krijen, hwant it doogde dêr net op dat plak en sy tocht net oars, as dit wie it wurk fan 'e duvel.
Hja hie dat net winskje mocht.
Beschrijving
Een arme vrouw wenste eens dat ze een zak met geld zou vinden. Even later vond ze inderdaad een zak met geld. Maar ze heeft het niet meegenomen, ze was bang dat het het werk van de duivel was.
Bron
Corpus Jaarsma, verslag 882, verhaal 20
Commentaar
10 september 1971
Naam Overig in Tekst
Hanne Aefke 
Hanne Aefke 
Pasterijelânnen
Pasterijelânnen
Naam Locatie in Tekst
Sumarreheide
Sumarreheide
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21