CJ089404

Der wie èk in frou, dy hie in lintwjirm. Dy woe se fansels graech kwyt, hwant dat ding hâldde har alhiel yn 'e ûnderwâl. Dat doe gong se nei lytse Fedde ta.
Doe't Fedde heard hie hwat der oan mankearde, sei er: "Jo kinne wol wer nei hûs ta gean en dan matte jo mei twa dagen mar ris wer komme. Mar yn dy tiid meije jo alhiel gjin iten ha."
Nei twa dagen kom 't minske wer. Mei de nochteren mage.
Doe moest se de mûle iepen dwaen, en doe lei Fedde har in sâlte hearring op 'e tonge.
Doe moest se in skoftsje yn 'e wachtkeamer sitten gean, mar sy mocht de hearring net trochslokke. Dy moest dêr op 'e tonge sitten bliuwe.
Nei in skoftsje tiid kom Fedde wer en sei: "Nou matte jo mar komme. Doch de mûle mar iepen."
Hy luts de hearring der út en dêr siet de lintwjirm yn.
Doe wie se him kwyt.

TM 4302 - Volksgeneeskunde    TM 4302 - Volksgeneeskunde   

Een vrouw met een lintworm kwam bij een wonderdokter. Die zei haar dat ze twee dagen niets mocht eten. Na die twee dagen legde hij een zoute haring op haar tong. Na een tijdje zat de lintworm in de vis, en was de vrouw ervan af.

Corpus Jaarsma, verslag 894, verhaal 4

Volksgeneeskunde

Fedde Stryk    Fedde Stryk   

Fedde de Vries    Fedde de Vries   

2013-03-01 14:46:21