CJ092101

Ik hie in suster, dy wenne op it Bomkleaster. Wy hienen in buorman, dy tsjerne sels en ús mem brocht altyd bûter, dy't dy man makke hie, nei myn suster ta. Dan gong se de Skeanpaden del, de saneamde Skalkepaden. Dêr leinen houtsjes oer de sleatten.
't Wie yn 'e winter. Wy hienen 't iten op, 't wie jountiid. 't Wie moai helder ljochtmoanne-waer. Doe sei mem:
"Ik gean noch even nei 't Bomkleaster mei bûter."
Heit sei: "Hwat silst dêr noch hinne dwaen, sa let yn 'e nacht."
"Deis ha 'k it net oan tiid", sei mem, en sy gong op stap. Hja gong, lyk as altyd, de Skalkepaden del.
Mem praette altyd lang, dat it wie let, doe't se wer nei hûs ta sette. Mem wie net bang; freze hat se noait kend. Se wie sahwat midden op 'e Skalkepaden, doe hie se krekt oer in houtsje west. Doe hie se oer side sjoen en doe hie se in swarte, rûge houn sjoen, mei de kop yn 'e wâl en de sturt rjocht achterút. Sy tocht dat se dy houn wol koe. Hy hie swart krold hier. Sy sei: "Heden, Turk, bistû hjir?"
Doe wie dy houn ynienen opriisd. It woarde in ding, sa great as in fôlle. 't Wie net in houn mear. It wie der ús mem fan yn 'e fuotten sketten. Hja wist letter net mear hoe't de fuotten har droegen hienen. Hja wie ôfset en doarst net achterom to sjen. Hja hie alhiel stiif west doe't se thús kom.
Dit hat mem faek forteld.

SINSAG 0256 - Plagegeist (in Tiergestalt) erschreckt späten Wanderer (und begleitet ihn).    SINSAG 0256 - Plagegeist (in Tiergestalt) erschreckt späten Wanderer (und begleitet ihn).   

Een vrouw zag op een nacht een zwarte hond, zo groot als een kalf. Ze is er snel vandoor gegaan.

Corpus Jaarsma, verslag 921, verhaal 1

17 september 1972

Plagegeist (in Tiergestalt) erschreckt späten Wanderer (und begleitet ihn).

Bomklooster    Bomklooster   

Turk    Turk   

Bomkleaster    Bomkleaster   

Skalkepaden    Skalkepaden   

2013-03-01 14:46:21