Hoofdtekst
Der wie in doomny dy hie in hiele dei mei in âlderling op hûsbisyk west. Der woarde ôfpraet, sy soenen mar nei in boer ta to iten, dan hoefden se earst net nei hûs ta. De boerinne die tige war op it iten, mar dat naem net wei dat de brij frijhwat sangerich wie.
Dat wie de boerinne danich yn 'e wei, mar doomny sei, dat hindere suver neat. "Zo lust ik ze gaarne", sei er.
It oare jiers wie doomny wer mei de âlderling op stap. Der woarde ornearre, se soenen mar wer by deselde boer oan 't miel.
De frou die wer tige har bêst op it iten, mar de brij wie har net nei 't sin.
"'k Ha sa myn bêst dien," sei se tsjin doomny "om de brij in bytsje sangerich to krijen, hwant dat mocht doomny sa graech, sei er. Mar 't woe my net slagje."
Doe sei doomny: "Ja, maar ik lust het zó nog veel liever."
Dat wie de boerinne danich yn 'e wei, mar doomny sei, dat hindere suver neat. "Zo lust ik ze gaarne", sei er.
It oare jiers wie doomny wer mei de âlderling op stap. Der woarde ornearre, se soenen mar wer by deselde boer oan 't miel.
De frou die wer tige har bêst op it iten, mar de brij wie har net nei 't sin.
"'k Ha sa myn bêst dien," sei se tsjin doomny "om de brij in bytsje sangerich to krijen, hwant dat mocht doomny sa graech, sei er. Mar 't woe my net slagje."
Doe sei doomny: "Ja, maar ik lust het zó nog veel liever."
Beschrijving
Een dominee en ouderling bleven na een huisbezoek eens bij mensen pap eten. De brij was wat aangebrand, maar de dominee zei dat dat niets gaf, zo lustte hij ze graag. Het jaar erop waren ze er weer, en weer aten ze pap mee. De pap was deze keer niet aangebrand. De vrouw zei dat ze geprobeerd had om de pap aan te laten branden, omdat de dominee dat zo graag had, maar het was niet gelukt. Toen zei de dominee dat hij de pap zo nog veel lekkerder vond.
Bron
Corpus Jaarsma, verslag 945, verhaal 5
Commentaar
30 september 1972
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21