Hoofdtekst
Der wienen al ris twa poepen by de boer to meanen. It wie oannaem wurk en hja fortsjinnen der eins to min oan. De boer wie oan 'e deune kant en gunde de beide poepen net rjocht in deihier. Doe tochten dy poepen: Wy sille dy wol krije, fader. Hwat hja to dwaen hienen, hja meanden allinne mar de kanten fan it stik lân, de rânne der omhinne.
Doe't dat gebeurd wie, gongen se nei de boer ta en seinen:
"Het land is omsneden, boer!"
Doe bitelle de boer har it lean út, dêr't se it wurk foar oannomd hienen.
Doe't dat gebeurd wie, gongen se nei de boer ta en seinen:
"Het land is omsneden, boer!"
Doe bitelle de boer har it lean út, dêr't se it wurk foar oannomd hienen.
Beschrijving
Een gierige boer wilde twee poepen niet zoveel loon betalen. Toen besloten de twee alleen de randen van een veld te maaien. Ze zeiden dat ze het land hadden gemaaid, en kregen hun loon.
Bron
Corpus Jaarsma, verslag 947, verhaal 4
Commentaar
6 oktober 1972
Datum Invoer
2013-03-01 14:46:21