CJ094707

Evert Tsyske wenne yn Sumarreheide. Hy wie boerefeint by in boer, dy wenne oan 'e Hearrewei. Hy wie der fansels èk by dy boer yn 'e kost. Hy wie achtsjin jier âld en doe moest er ûnder tsjinst. Sy moesten doe noch lotsje en Evert moest de moarns al op stap. Hy soe mar hwat foarút ite. Hy kom yn 'e hûs en frege de frou of er nou wol ite koe.
"Jawol," sei de frou, "it iten stiet klear." En hja skepte it op.
Doe soe Evert dêr gau op oanfalle.
Mar de frou sei: "Ho-ho-even, sa binne wy dat hjir net wend, wol? Earst bidde."
"Ek al wer goed", sei Evert, en doe bidde hy:
O grote God van 't hemelrijk,
wat voedt gij de mensen ongelijk.
De boeren eten vet en spek
en de dienstboden verrekken van honger en gebrek."

Een jonge knecht moest vroeg weg, en at eerder dan de anderen. De boerin zorgde ervoor dat hij bad voor het eten. Toen bad hij:
"O grote God van 't hemelrijk,
wat voedt gij de mensen ongelijk.
De boeren eten vet en spek
en de dienstboden verrekken van honger en gebrek."

Corpus Jaarsma, verslag 947, verhaal 7

6 oktober 1972

Evert Tsyske    Evert Tsyske   

Sumarreheide    Sumarreheide   

Suameerheide    Suameerheide   

Hearrewei    Hearrewei   

Herenweg    Herenweg   

2013-03-01 14:46:21